Prachtig avontuur vol tegenvallers

Rik Knoop en Michael Tuijn roeiden een 'tochtje' van Tenerife naar Barbados. Het kon in vijf weken, zo bewezen twee Nieuw-Zeelanders. De Nederlanders deden er vijftien weken over. Maar ze maakten wel veel meer mee...

AMSTERDAM - Alsof er niets gebeurd is, zo opgewekt verhaalt Rik Knoop (34) een dag later alweer over de bloedstollende ontknoping van de Ward Evans Rowing Challenge 2001. Toch heeft de Beverwijker hem zelfs vlak voor aankomt op Barbados flink geknepen. ,,Op een gegeven moment gingen we met een halve mijl per uur vooruit, terwijl de stroming ons met een snelheid van anderhalve mijl naar de rotsen dreef. We konden gewoon uitrekenen wanneer het afgelopen zou zijn.''

Een rode flare bracht uiteindelijk redding. Een visser zag het noodsignaal en trok de roeiers een paar mijl verder de zee op. ,,Het eerste wat die man vroeg was of we ergens vissen hadden gezien. We hebben maar niks gezegd, want dan was hij waarschijnlijk zo achter die vissen aangegaan en had hij ons laten drijven,'' lacht Knoop.

De waarheid is dat Knoop en zijn vriend Michael Tuijn (33) vis in overvloed zijn tegengekomen. Op een gegeven moment zelfs een hele school Doradevissen, van ongeveer een meter lengte. Dankbare slachtoffers voor roeiers die veroordeeld zijn tot een dieet van gevriesdroogd astronautenvoedsel. ,,We hebben veel pech gehad met voedsel en dat maakt nogal hongerig. We waren dus heel blij toen we zo'n vis konden vangen en hebben 'm bijna helemaal opgegeten.''

Eén groot avontuur, dat is hun verblijf van vijftien weken op de Atlantische Oceaan geweest. Wat dat betreft is een deel van de verwachting in ieder geval ingelost. Knoop: ,,Ik heb tegen iedereen altijd gezegd: het is een avontuur met een wedstrijdelement. Daarom is het wel jammer dat we aan de wedstrijd eigenlijk nooit hebben meegedaan. Terwijl onze voorbereiding juist een van de betere was. Iedereen had verwacht dat we bij de eerste vijf zouden eindigen.''

Die doelstelling moest al heel snel worden bijgesteld. Vooral wegens nalatigheid van een sponsor konden de roeiers pas heel laat met de wedstrijdboot trainen. ,,Daardoor kwamen we eenmaal op de oceaan voor vervelende verrassingen te staan.''

In feite ging het bij de start in Tenerife al mis. Door een verkeerd gekozen beginroute, problemen met de diepgang van de boot en zware buien zagen Knoop en Tuijn al snel de meeste concurrenten aan de horizon verdwijnen. Toen werd het vooral een strijd tegen de elementen. ,,Maar ook dat viel mee. Ik had verwacht me zelf tegen te komen, maar dat is niet gebeurd. Het was vooral een prachtige ervaring.''

In feite waren de moeilijkste momenten nog het contact met het thuisfront via de satelliettelefoon. Momenten waarop Knoop hoorde dat zijn dochtertje had leren lopen en zijn broer -die op hem lijkt- intussen 'papa' noemde. Niet leuk, maar toch kan Knoop er een beetje om lachen. ,,Mijn broer heeft wel heel wat uit te leggen.''

Toch hield de satelliettelefoon de roeiers ook op de been. Een tijdlang was er geen verbinding omdat hun simkaartnummer per abuis buiten gebruik was gesteld. ,,In die periode gingen we alleen maar harder roeien, zodat het thuisfront via internet toch kon zien dat het nog goed met ons ging, dat we nog steeds vooruit kwamen. Toen hebben we elkaar echt overeind moeten houden.''

Toen de telefoon het eindelijk weer deed werd dat meteen gevierd met een huwelijksaanzoek van Tuijn aan zijn vriendin Dilia. ,,Een prachtig moment. Ze waren al tien jaar samen en eigenlijk had zij gehoopt dat hij haar al voor de race zou vragen. Maar daar heeft hij dus nog eventjes mee gewacht. Gelukkig zei ze ja.''

Wat Knoop het meest bij zal blijven is de fantastische flora en fauna. Als geoefend amateurduiker legde hij alles vast met de camera. ,,Dan zwom ik met de boot mee terwijl ik filmde. Een heel karwei als je dat goed in beeld wilt brengen zonder al te ver af te drijven.''

Dat was niet het enige gevaar. Af en toe kreeg Knoop ook bezoek van nieuwsgierige haaien. ,,Maar die bleven op afstand, zwommen na een tijd ook weer weg. Eigenlijk doen ze niet veel kwaad, al denkt iedereen dat wel door films als Jaws.''

Een andere bedreiging die op de loer lag was seashock. ,,Daar waren we voor gewaarschuwd door Henk de Velde (solozeiler, red.). Veel mensen hebben daar last van als ze die enorme weidse ruimte zien. Daar moet je tegen kunnen. Wij hebben er geen last van gehad, misschien omdat we met zijn tweeën waren. Eigenlijk was het alleen maar prachtig.''

Desalniettemin heeft Tuijn inmiddels gezworen dat het 'eens maar nooit weer' was. Ook Knoop heeft zijn twijfels, maar zegt niet bij voorbaat nee. ,,Ik denk dat ik het mijn vrouw en kind niet nog een keer aan kan doen, want voor het thuisfront was het ook afzien. Financieel en emotioneel. Bovendien is de tweede op komst.''

Het enthousiasme waarmee hij net zijn relaas heeft gedaan doet echter vermoeden dat het niet bij een eenmalige poging blijft. ,,Nou, wellicht als er een heel goed aanbod van een sponsor komt. Misschien wil ik dan nog wel een keer solo.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden