Prachanda belooft meer loon en kabelbanen

De verkiezingszege van de maoïsten in Nepal is een overwinning van het platteland op de stad.

Twee dagen voor de verkiezingen werd maoïstenleider Prachanda geïnterviewd door Nepals grootste tv station. „Stel dat u niet de minimale twee zetels wint, wat gaat u dan doen?”, vroeg de interviewer. Prachanda moest zich vermannen en zei toen: „Dat is een hypothetische vraag die ik niet hoef te beantwoorden.” Hij had gelijk. Nu de verkiezingsuitslag grotendeels binnen is, blijken de maoïsten vier keer zoveel zetels te hebben behaald als de tweede partij, het Nepalees Congres.

„Zo blijkt maar weer dat wij hoofdstedelingen de vinger niet langer aan de Nepalese pols hebben”, zegt apotheker Prakash Panta. „Ik schaam me diep. Ik wist niet dat de mensen op het platteland zo weinig vertrouwen hadden in het oude systeem.”

De Nepalese hoofdstad Kathmandu beleeft een identiteitscrisis. Leiders van de tot voor kort twee grootste partijen, het liberale Nepalees Congres en de communistische CPN- UML, nemen ontslag. De hoofdstedelingen hebben het gevoel vorige week in een liberaal land naar bed te zijn gegaan en in een maoïstische staat wakker te zijn geschud. Vorige week lachte men nog toen Prachanda, tot voor kort aanvoerder van een ondergronds rebellenleger, aankondigde Nepals eerste president te worden; nu beseft de elite dat hij gezegend is met een vooruitziende blik.

De maoïsten zelf zijn uiteraard niet verbaasd. „Verrassende uitkomsten? Hoezo?”, vraagt Prashanta, secretaris van het ’rode’ hoofdkantoor enigszins gepikeerd. „De oude garde heeft in de afgelopen twintig jaar zo goed als niets bereikt. Donoren hebben miljarden dollars geïnvesteerd maar veel mensen leven nog als in de middeleeuwen.”

In zijn keurige kantoor, gedecoreerd met portretten van Marx, Engels, Stalin, Lenin en Mao, neemt Prashanta alle tijd de redenen van het succes van zijn partij op te sommen. „We hebben duidelijk de juiste slogan gekozen: ’Nieuwe Leiders voor een Nieuw Nepal’. De mensen willen wat wij beloven: afschaffing van de monarchie, introductie van een republiek, en diepgaande sociale en economische hervormingen.” Volgens hem heeft het Nepalese volk zijn partij het mandaat gegeven om het land te hervormen van een feodale staat in een gelijkwaardige, werkelijk democratische samenleving.

Auteur Deepak Thapa concludeert dat de Nepalese maoïsten geen pure volgelingen van Mao Zedong zijn maar eerder een etnische en sociale bevrijdingsbeweging. Zijn mening wordt gestaafd door het feit dat opvallend veel vrouwen en weinig ’hoge kaste’-kandidaten zijn gekozen. Veelal gaven de stemmers hun voorkeur aan relatief onbekende maoïstenkandidaten uit een keur van etnische groepen en Dalits, tot voorheen beschouwd als onaanraakbaar.

Roerganger Prachanda heeft persoonlijk een kaart voor het Nieuwe Nepal getekend. Het land wordt volgens etnische grenzen verdeeld in elf autonome staten. Als Prachanda’s droom werkelijkheid wordt, verdienen de Nepalezen in 2018 tien keer zoveel als nu, kan iedereen lezen en schrijven en heeft elk huis stroom. Tevens slingeren snelwegen dwars door de Himalaya, afgelegen gebieden zijn per kabelbaan bereikbaar en de trein naar Lhasa loopt via Kathmandu door naar India. De partijfilosofie, het Prachanda Pad genoemd, combineert Russische en Chinese modellen voor revolutie.

Niet iedereen heeft vertrouwen in Prachanda’s droommachine. Een jong partijlid, gekleed in een T-shirt met de bekende rode hamer en sikkel, vraagt of de verslaggeefster hem kan helpen aan een baan in Nederland. Blijft hij dan niet niet liever in het Nieuwe Nepal? „Nee”, luidt het kort. „Ik wil graag geld verdienen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden