Pra Loup werd het Waterloo van Merckx

De oppermachtige Belg bleek plotseling toch klein te krijgen

Bernard Thévenet pakt zijn gele trui 's avonds voorzichtig op en legt haar, als ware zij een relikwie, zachtjes over de stoel op zijn hotelkamer. Hij staart naar het wollen shirtje. Dronken van geluk valt Thévenet in slaap. Hij droomt. Van Eddy Merckx en hoe de Fransman zich ineens in de kamer van de Belg bevindt. Thévenet schrikt wakker, badend in zijn eigen zweet. Het duurt even voor hij beseft dat hij in zijn eigen bed ligt.

Thévenet bekende jaren later dat hij nachtmerries had van zijn folteraar Merckx. Zelfs na zijn putsch in 1975, die roemruchte 15de etappe naar Pra Loup, waar de ontmanteling begon van het imperium van de Brusselaar.

Precies veertig jaar na die voor Thévenet en Merckx gedenkwaardige etappe is de Ronde vandaag terug in finishplaats Pra Loup. Toeval? Nee, natuurlijk niet. Oudere Fransen herinneren zich nog de nationale euforie toen Thévenet de onwrikbaar geachte Merckx uit de gele trui reed en dat geel tot en met Parijs met verve verdedigde.

De Fransen hadden in de Tour van 1975 schoon genoeg van wat ook wel het Merckxisme werd genoemd. Zes jaar duurde zijn heerschappij onderhand. Alleen in 1973 bleef Merckx weg uit Frankrijk. De dreigbrieven en de oproep van Tourbaas Jacques Goddet om vooral niet af te reizen dat jaar, legde Merckx naast zich neer. Toch meed De Kannibaal de Tour en reed daarvoor in de plaats de Vuelta en de Giro, die hij trouwens beide met overmacht won.

Pra Loup werd voor Merckx wat Waterloo was voor Napoleon. Het momentum leek voor de hunnen, tot die ene onverklaarbare goddelijke interventie, die hun val inluidde.

Merckx is die dag op weg naar zijn zesde Tourzege. Alleen een wonder kan het kreunende peloton en de ziedende fans uit hun lijden verlossen. Op de Col d'Allos deelt hij opnieuw een dreun uit. Hij stort zich als een roofvogel naar beneden en lost de rest in de afdaling. Aan de voet van Pra Loup is het verschil opgelopen tot een minuut.

De Tour is gelopen, jammert iedereen. Maar al snel blijkt dat de kannibaal zelf voedsel wordt. Felice Gimondi is tot zijn eigen verbazing de eerste die Merckx inhaalt. Niet veel later passeert Thévenet de Belg. Merckx verliest tot vreugde van velen veel tijd, bijna twee minuten. Hij komt als vijfde boven en kijkt in het algemeen klassement tegen een achterstand aan van bijna een minuut. Frankrijk vlagt.

Thévenet heet sinds die bewogen rit Le tombeur du Cannibale, de man die de Kannibaal doodde. Op de plek waar de Fransman zijn boze geest voorbij ging, staat sinds vorige maand een triomfboog. Thévenet was naar verluidt niet te spreken over het initiatief. Respectloos, zou de Fransman hebben opgemerkt. Hij bekende overigens vele jaren na zijn actieve carrière het gebruik van cortisonen.

Merckx liet het verdriet van die 15de etappe al heel lang geleden achter zich. "Ik kraakte daar." Voor de Belg is het keerpunt in die Tour de opzettelijke dreun geweest die een Franse toeschouwer hem een dag eerder uitdeelde tijdens de beklimming van de Puy-de-Dôme. Daar begon voor Merckx zijn vrije val.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden