Review

Potter-game wordt ook volwassen

Het wilde maar niet lukken om naast succesvolle films en boeken ook een gedegen Harry Potter-game op de markt te brengen. De eerste twee versies, die gelijktijdig met de films werden uitgebracht, gingen ten onder aan allerlei miskleunen zoals een slechte besturing, vreemde camerastandpunten en het soms volstrekt ontbreken van de originele verhaallijn.

Harry lijkt wat dat betreft aan de beterende hand. Het derde deel dat EA Games heeft uitgebracht, Harry Potter en de gevangene van Azkaban, heeft een soepele besturing en is een mooie aanvulling voor diegenen die het gelijknamige boek hebben gelezen of de film hebben gezien. De kern van de game blijft namelijk dicht bij het verhaal: Harry's derde jaar op Zweinstein staat in het teken van de beruchte moordenaar Sirius Zwarts. Hij is een wat rare snuiter, die uit de gevangenis van Azkaban is ontsnapt. Iedereen denkt in eerste instantie dat hij het op Harry heeft gemunt. Dat blijkt uiteindelijk toch anders te zitten.

Het leuke aan deze derde game is dat je als speler kunt wisselen tussen de karakters Harry, Ron en Hermelien. Dat is nodig, aangezien je voor het oplossen van de puzzels steeds andere eigenschappen nodig hebt. Zo is Harry atletisch aangelegd, kan Ron geheime doorgangen waarnemen en is Hermelien expert in het bereiken van moeilijk toegankelijke plekken.

'Harry Potter en de gevangene van Azkaban' is zeer geschikt voor kinderen, aangezien alles in het Nederlands wordt besproken en uitgelegd. Oudere spelers zullen het al snel te saai en te makkelijk vinden. De laadtijden tussen de verschillende delen van het spel kunnen soms ook tot ergernis leiden. Eigenaren van een Playstation 2 hebben trouwens een voordeeltje bij aanschaf van de nieuwste Potter: zij krijgen er minigames voor de Eyetoy bij.

Breakdown van Namco is, in tegenstelling tot Potter, totaal niet bedoeld voor de tere kinderziel. In deze first person shooter (je ziet het spel door de ogen van de hoofdpersoon) volgen we de lotgevallen van de ervaren soldaat Derrick Cole. Op een dag wordt hij wakker in een laboratorium. Cole is zijn geheugen kwijt. Hoewel erg clichématig, is het voor hem een mooi excuus een mysterieuze zoektocht te starten: hoe ben ik hier terecht gekomen en wat is er met me gebeurd? Hij krijgt daarbij hulp van een onbekende vrouw, Alex. Al snel wordt duidelijk dat Cole in een raar experiment is beland waarbij hij speciale krachten heeft verworven en dat de halve wereld, en in het bijzonder wezens met de naam T'Lan, achter hem aanzit.

Niets bijzonders op zich, dergelijke sciencefiction-thrillerachtige scenario's. De vernieuwing zit 'm dan ook niet in het verhaal, maar in de gameplay. Waar je bij first person shooters meestal de vijanden met schietijzers tegemoet treedt, moet Derrick Cole de T'Lan ook met z'n knuisten te lijf. Dat geeft de broodnodige afwisseling, in een spel dat er verder gelikt uitziet. Op een paar minpuntjes na, zoals de soms lastige besturing tijdens gevechten, trekken de muziek en het mysterie je diep in het verhaal. Geweldadig is het soms wel, vandaar vooral geschikt voor 16+.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden