Potentie genoeg, maar Nederland heeft slag verloren

Nederland was een toonaangevende natie toen shorttrack nog niet de olympische status had. Sinds de erkenning door het IOC is het echter snel bergafwaarts gegaan. Als het aan topsportcoördinator Ab Krook ligt, gaat het roer om.

SALT LAKE CITY - Met een parelend gelaat blikte Cees Juffermans na de 1000 meter terug op zijn eerste optreden. Een zware loting en extra stress door de 'media-aandacht' voerde hij op als verzachtende omstandigheden voor zijn kansloze missie. Morgen mag hij het nog eens proberen op de 1500 meter. En er komt ook nog een 500 meter.

Natuurlijk had hij genoten van de sfeer in de met 10000 mensen gevulde arena. Normaal spelen de NBA-basketballers van Utah Jazz in de hal, maar sterren als Karl Malone en John Stockton moeten uitwijken voor de kunstrijders en de shorttrackers. Ook voor een twintigjarige jongen uit Stompwijk.

Juffermans moet als enige de nationale eer in Salt Lake City ophouden. En dat heeft volgens bondscoach Yves Nadeau niet veel zin. De Canadees, die in zijn leven al veel wereldkampioenen afleverde, leunt over een dranghek in de hal als Juffermans net is afgeserveerd. ,,Cees wilde dat ik er bij was, en NOC-NSF, anders was ik hier niet geweest.'' Nadeau zegt nog eens dat Nederland potentie heeft als shorttrackland, maar zijn ogen zeggen genoeg. Eerder gaf hij al uiting aan zijn frustratie over het gebrek aan interesse bij de schaatsbond, voor wie alleen langebaanschaatsen zou tellen.

Iets verderop hangt Ab Krook tegen een pilaar. De topsportcoördinator van de KNSB windt er geen doekjes om. Er is iets faliekant misgegaan in de voorbereiding op de Spelen. Er was geld (ruim 300000 euro), er was voor iedereen een auto (van NOC-NSF), er was een dure toptrainer beschikbaar (Nadeau) en aan faciliteiten was geen gebrek (in Zoetermeer).

Krook: ,,Dan mogen ze allemaal zeggen dat shorttrack bij de KNSB een ondergeschoven kindje is, maar de rijders hadden hun lot zelf in de hand. Uiteindelijk moeten ze zelf zorgen dat ze zich plaatsen. Ze kijken nu alleen naar wat ze niet hebben, terwijl ze zouden moeten kijken wat ze wel hebben.''

Als het aan Krook ligt, gaat het roer drastisch om. Een afslanking van de kernploeg ligt voor de hand. Dat zou wel eens door natuurlijk verloop kunnen gebeuren. Bijna alle shorttrackers verliezen na dit seizoen hun A-status en dus ook hun financiële steun van NOC-NSF. Krook sluit een afschaffing van de huidige kernploeg ook niet uit. ,,Je zou een aantal toppers in het buitenland kunnen stationeren.''

Dat alles moet geld vrijmaken voor het investeren in de opleiding van jong talent. Anders blijft het aanmodderen. Krook: ,,Dan sta je over vier jaar misschen weer met een of twee man op de Spelen.'' Het moet, vindt Krook, veel structureler worden aangepakt. ,,We moeten eerst trainers opleiden voor het shorttrack, want die zijn er niet. Dan zou je in het land op vier of vijf plaatsen steunpunten op kunnen zetten.''

De impliciete conclusie is vernietigend. Nederland heeft de slag verloren. Toen shorttrack nog niet olympisch was, waren er successen. Sinds de officiële erkenning door het IOC in 1998 is er in razend tempo terrein verloren. In Azië en Noord-Amerika ontwikkelde de sport zich veel rapper. In Nagano waren nog tien Nederlandse rijders actief, voor Salt Lake City wist alleen Juffermans zich te plaatsen.

Volgens de lange Noord-Hollander heeft de KNSB verzuimd na Nagano te investeren in de top. Dat is maar de vraag. Dave Versteeg, Daniëlle Molendijk, Anke-Jannie Landman en de zusjes Maureen en Melanie de Lange mochten na Nagano in de kernploeg blijven.

Krook: ,,Vorig jaar vonden ze de coach (Wilf O'Reilly, red.) niet goed genoeg meer en moest er een nieuwe komen. Daar hebben we bewust een ervaren topcoach voor gezocht. Maar zijn aanpak was nieuw en niet voor iedereen geschikt. Sommigen raakten overtraind en werden daardoor kwetsbaar voor blessures.''

Nadeau zal in april wel weer zijn biezen pakken. De compromisloze Canadees houdt niet van vergaderen en is geen wonder in de communicatie. Juffermans zal bij diens vertrek wellicht ook zijn conclusies trekken. ,,Dan ga ik misschien ook naar het buitenland. Of er moet een heel goed plan komen.''

Zijn persoonlijke doel op de Spelen blijft een topacht-klassering. Als dat niet lukt heeft hij in elk geval een mooie tijd gehad. Bij de openingsceremonie, waar hij een hand kreeg van president Bush, had hij motivatie genoeg opgedaan om nog eens vier jaar door te gaan. Bovendien, heel Stompwijk leeft met hem mee. Een lokaal jeugdhonk draagt tijdelijk zijn naam en zendt 's nachts de wedstrijden van Juffermans uit op een groot scherm. ,,Dit is mooi om mee te maken, maar als ik straks terug ben in het dorp ben ik weer gewoon die eikel die geen bier drinkt.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden