Positieve psychologie voor kinderen

Der Spiegel maakt zich zorgen om het toenemende aantal respectloze kinderen. Daarom heeft het de kinderpsychiater Michael Winterhoff en de pedagoog Wolfgang Bergmann uitgenodigd voor een discussie over dat onderwerp.

De twee specialisten blijken het heftig oneens. Volgens Winterhoff ligt de sleutel tot respectvolle kinderen in een herstel van de ’natuurlijke’ autoriteit van de ouders. Dat gaat er niet in bij Bergmann, die de problematiek te ingewikkeld vindt om er een pasklare oplossing voor te geven.

Toch wil ook hij wel een tipje van de sluier lichten: we moeten af van de cultuur van ’geforceerde rivaliteit’ die op de scholen heerst. De competitie- en prestatiedrang is te groot voor kleine kinderen.

Misschien hebben de heren wel iets aan Time. Dat heeft een artikel over ’positieve psychologie’, ofwel optimisme. Zelfs geboren pessimisten kunnen leren positiever in het leven te staan – en leven daardoor langer en gelukkiger, meent het blad. Dat wil iedereen natuurlijk wel, dus presenteert het een hip concept om optimist te worden. Optimisme van het soort ’het glas is halfvol’ is daarbij niet genoeg. Nee, positieve psychologie gaat om constructief, realistisch optimisme. ’Optimalisme’, noemt Harvard-hoogleraar Ben-Shahar dat. Het is heel simpel: als je je slecht voelt, bijvoorbeeld door een ondermaatse prestatie, sta je jezelf toe je rot te voelen, terwijl je erkent dat niet alle prestaties van wereldformaat kunnen zijn. Vervolgens leer je van wat er fout ging, en sla je aan het relativeren: wat stelt één mindere prestatie nu goedbeschouwd voor op een mensenleven?

Maar dan komt het addertje onder het gras: voordat dit werkt, moet je het wel goed onder de knie hebben. Dat kost moeite, en dat is vervelend. Newsweek heeft gelukkig een eenvoudig alternatief om je goed te voelen, in crisistijdverantwoorde vorm nog wel.

Het blad besteedt maar liefst 24 pagina’s aan hun suggestie: luxe. De strekking van het pleidooi: kies kwaliteit boven kwantiteit. Koop niet langer die vijf modieuze kledingstukken bij H & M, maar ga voor één tijdloos en comfortabel overhemd van 180 euro. Dat zit fijner, ziet er beter uit, gaat een leven lang mee en levert ruimte in de kast op. Plus: overbodige kleding die je toch nooit draagt, kan naar het Leger des Heils, nog goed voor je gemoedsrust ook.

De achterliggende reden voor dit pleidooi voor luxe is de terugkeer naar de exclusiviteit, die Newsweek bij producenten van luxeartikelen waarneemt. De afgelopen jaren zijn exclusieve merken als Louis Vuitton steeds meer relatief betaalbare producten gaan maken, stelt het tijdschrift. Dat legde hun geen windeieren; eigendom van merkproducten werd een doel op zich voor een grote hoeveelheid consumenten.

Nu de crisis overal om zich heen grijpt, dalen de verkopen en herbezinnen de exclusieve merken zich. Ze keren terug naar hun ’oude’ klanten: de Ware Rijken die de popularisering van hun merken toch al niets vonden.

Die herbezinning is niet gek: de Zwitserse horlogemaker Hublot verkoopt de modellen van 70 duizend euro bijvoorbeeld eenvoudiger dan betaalbaarder exemplaren.

De vraag die overblijft is natuurlijk: zouden de kinderen van mensen die zulke horloges kopen respectvol zijn?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden