Positief

Nadat ik bekomen was van de oudjaarfeestelijkheden voelde ik een stuwende kracht in me opkomen. Een aanval van positivisme die mijn hart sneller deed bonken. Ga niet denken dat positivisme bij mij gelijkstaat aan schaapachtigheid. Integendeel. Mijn positivisme kreeg vooral vorm in een intense behoefte aan strijdlustigheid. Bijvoorbeeld door alle zelfhaters, manipulatoren, handelaren in zwartgalligheid er van langs te geven die in 2014 van plan zijn hun handeltje voort te zetten.

Ik heb het over de professionals die me willen doen geloven dat ik jaren geleden naar het verkeerde land ben geëmigreerd. Een poel des verderfs waar bijvoorbeeld mensen anderen haten en stiekem van vernietigingskampen dromen. Gewapend met mijn vrolijke positivisme deed ik afgelopen donderdag de krant open en het was gelijk raak. Op de opiniepagina stond een stuk van Murat Isik met als titel: 'De discussie over racisme moet niet verstommen'. Kijk, op zich vind ik het wel gedurfd: je bent voor een keertje gastcolumnist bij dat prestigieuze Trouw, mag in de eerste krant van het gloednieuwe jaar het spits afbijten en haalt op die 2 januari een uitgemolken novemberdiscussie aan van onder de pepernoten. Zwarte Piet op 2 januari! En dan alweer ombudsman Brenninkmeijer, de Raad van Europa, de politiecontroles op huidskleur, Rutte die niets kan doen aan het feit dat Pietje Zwart is of Anouk die vanwege ditzelfde Pietje een lelijke mail ontving.

Beste Murat Isik (Izmir, 1977) als allochtonen onder elkaar (ik, Oran, 1956) wil ik jou toevertrouwen dat je beter kunt. Ik weet dit omdat ik gisteren wat over je werk en leven doornam. Waarom vertel je Nederlanders niet een vrolijk verhaal, over hoe fijn je het hier hebt? Bijvoorbeeld over je fijne kindertijd op een gemengde basisschool in de Bijlmer tussen al die leuke Hollandse vriendjes. Over Edward met 'goudblond haar en grote blauwe ogen' die je in aanraking bracht met de Nederlandse cultuur en taal. Schrijf ook over zijn moeder die voor jou van die lekkere broodjes pindakaas smeerde. Vertel ook over dit land dat je de kans gaf om aan de Universiteit van Amsterdam te studeren. Over de MTNL, de Nederlandse multiculturele televisie waar je als columnist geld verdiende of Contrast Magazine waar je redacteur was. Is het niet fijn in een land te wonen waar zulke gesubsidieerde multiculturele media bestaan?

Positief kun je zeker zijn. Ik las het in jouw column bij Joop.nl over de aanslag op scheidsrechter Nieuwenhuizen door Marokkaanse spelers. Je zei dat voorkomen moest worden dat hier de etnische achtergrond als kwestie ging spelen. Het was gewoon een voetbalprobleem. Mee eens. En zo gaat het ook met politiecontroles: geen etnische kwestie maar controles op groepen die voor de meeste criminaliteit zorgen. Overigens las ik dat de burgemeester van je geboortestad Izmir, Aziz Kocaoglu heet. Een mooie Turkse naam. Die van mijn woonplaats Rotterdam heet Ahmed Aboutaleb, en niemand die dit vreemd vindt. En die discussie over Nederlands racisme mag je best in je eentje voortzetten, hoor.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden