Positief na een hoestdrankje

In de Amerikaanse profsporten loopt het zoeken naar en vangen van mannen die met 'doping' de kluit belazeren, opmerkelijk achter bij de rest van de wereld.

Niet dat de spelers van NFL, NBA, MLB en NHL een vrijgeleide hebben om alles naar binnen te kappen wat mogelijk is, maar pas sinds de laatste jaren is sprake van serieus testen en ook van serieus straffen.

Zo bestaat er in de NBA een regel dat een betrapte speler wel gestraft wordt, maar dat er enorme prudentie bestaat omtrent gevonden stoffen en het hoe en waarom. De enige mededeling die gedaan wordt is de lengte van de schorsing en verder niets.

De honkballers in Amerika en Canada hebben jarenlang juiced kunnen trainen en spelen. Er bestond gewoon geen grens voor wat dan ook en pas toen de rest van de sportwereld met werkelijk dreigende vingers naar de Noord-Amerikanen begon te wijzen, gebeurde er iets. Voor die tijd was het bekend dat spelers zich bijna ongegeneerd konden volstoppen met de meest fantastische vruchten van de dopingboom.

Gelukkig is daar een eind aan gekomen. De honkballers hebben zelfs een politiek opgesteld die duidelijk is en niets aan de verbeelding overlaat. Bij de eerste maal 'positief' is de straf vijftig wedstrijden schorsing, oftewel bijna een derde van de competitie. Bij de tweede maal is de straf dubbel: honderd wedstrijden aan de kant en geen salaris. Bij de derde maal wordt de speler voor zijn leven uitgesloten.

Eergisteren was de reusachtige werper van de San Francisco Giants, Guillermo Mota, de derde speler in de geschiedenis die een straf van honderd wedstrijden tegen zich kreeg uitgesproken.

Mota, een 38-jarige veteraan, werd betrapt met sporen van clenbuterol in zijn systeem. Kenners weten een aantal zaken: veel sportmensen die astma-aanvallen hebben, gebruiken wel eens 'pufjes'. De Italiaanse wielrenner Allessandro Petacchi bijvoorbeeld kreeg hiermee te maken, werd geschorst en weer toegelaten, omdat er over deze substantie geen honderd procent waterdichte bewijsvoering verkregen kon worden.

Er zijn ook sporters die het middel korte tijd gebruiken om spieraanwas en gewichtsverlies te bewerkstelligen. Hoewel dit tegenstrijdig klinkt, is het voor topsporters een redelijk veel gebruikt product; snel op speelgewicht komen door vetverbranding en ook de spieren wat aansterken. Twee vliegen in een klap.

Wat nu heeft Mota gedaan?

Uiteraard eerst ontkennen. Dat is de internationale taal bij dopingvondsten; iedereen ontkent en daarna begint een spel met advocaten, specialisten, rechtbanken en de onderscheiden sportorganisaties.

Maar naast dat ontkennen, zei Mota wel meteen dat hij, omdat hij wat grieperig was en een kriebelhoest voelde opkomen, een paar slokken van een flesje hoestsiroop van zijn dochter had genomen.

Hoewel dit excuus op het eerste gezicht als hilarisch bestempeld mag worden, is het, althans door de vertegenwoordigers van de spelersassociatie van profhonkballers, als officieel tegenbewijs op tafel gelegd.

De vertegenwoordigers van het spelersvakverbond gaan dus in de tegenaanval, men gaat officieel in beroep. De hoestsiroop voor kinderen is onderzocht en draagt precies de sporen die bij Mota gevonden zijn. Dus? De werper is op non-actief gezet, hangende het onderzoek. Amerika gniffelt, want is er een meer kinderachtig lijkend excuus voor handen dan dit?

Neen, zeggen de advocaten van de spelers, dit is een serieuze zaak, wij willen bewezen zien dat Mota iets genomen heeft dat werkelijk verboden is. Hij is slechts slordig geweest omdat hij niet wist wat voor stoffen er in het drankje van zijn dochter zaten.

Dus krijgen we nu een steekspel tussen advocaten. Mota blijft met zijn grote bruine ogen onschuldig de wereld in kijken. Neen, hij is geen 'doper'. En die vorige keer dan? Toen, zes jaar geleden, werd het middel ook niet bekendgemaakt. Mota was de eerste profhonkballer die een schorsing van 50 wedstrijden aan zijn broek kreeg. Hij zat die wedstrijden keurig uit en op 1 december van dat jaar, direct na de schorsing, kreeg hij een verlenging van zijn contract aangeboden. Salaris: 5 miljoen dollar per jaar. Om de winter door te komen...

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden