Pornografie

De bankier tegenover mij zweeg en gaf me alle ruimte om mijn financieringsplan te ontvouwen. Op zich was mijn vraag niet exorbitant, vond ik: of ik van hem een tweede en een derde hypotheek kon krijgen?

De bankier verbrak zijn stilte en merkte plots op dat ik al in het bezit was van een hypothecaire lening die drie keer de waarde van mijn huis vertegenwoordigde. Wat ik dan met twee nieuwe leningen van plan was, vroeg hij. Ik antwoordde dat ik het geld nodig had om aflossingen en rente van de eerste hypotheek maandelijks te kunnen betalen. De deal was dus vrij eenvoudig: of ik zou die twee nieuwe leningen krijgen, of hij kon naar zijn centen fluiten. Tot mijn verrassing begon de bankier daadwerkelijk te fluiten. Steeds harder. Tot het gefluit een orkaankracht bereikte. Bijna weggeblazen hield ik me vast aan de rand van zijn bureau. Ik zweefde nu horizontaal door de lucht. De bankier hield op mijn fluiten. Ik viel hard terug op de vloer. Ik zag vervolgens hoe zijn mond in een zwart gat veranderde met erin drie fluorescerende letters: OXI. Pas toen werd ik wakker en voelde dat een beekje van angstzweet zich op mijn borst had gevormd.

Deze nachtmerrie, die ik licht heb bewerkt, dateert van vorige week en heeft natuurlijk te maken met de aankondiging van een referendum door de Griekse premier Tsipras. Nu het resultaat bekend is, realiseer ik me dat deze droom de eerste fase van mijn verwijdering inluidde. Zo nam ik, zonder het te beseffen, afstand van mijn coulante houding ten aanzien van de Griekse kwestie.

Dat ik altijd een zwak voor het land en zijn volk heb gehad, zou mijn schuldige zelfcensuur kunnen verklaren. Daar waar ik manipulatie, leugens, provocatie, Varoufakis, gotspe, Tsipras, op de pof leven, Syriza had moeten denken, dacht ik liever ouzo, souvlaki, gyros, Zorba, Acropolis, Socrates, pikilia.

Maar zondagavond brak er iets in me. Mijn neutraliteit muteerde in ruwe vijandigheid. Niet dat ik de overwinning van het 'nee' niet had voorzien en erdoor verrast was. Maar wat me vooral raakte, was de uitbundigheid waarmee het nee-kamp zijn zege op straat vierde. Zonder terughoudendheid en realiteitszin. Al die hysterische meiden en brullende mannen, al dat gezwaai met vlaggen alsof het kampioenschap was binnengehaald, het had iets obsceens en exhibitionistischs, pornografischs zelfs. Men durfde deeltjes van zijn ziel te laten zien die verborgen hadden moeten blijven. Juichen om het feit dat je regels, afspraken en waarden die wel door je achttien partners worden gerespecteerd, met voeten gaat treden.

Toen besefte ik dat die ongeremde en onbeschaamde blijdschap in de warme Griekse nacht tegen Europa en dus tegen mij, overtuigde Europeaan, was gericht. Wij waren tot 'terroristen' (afgetreden minister Varoufakis) omgedoopt. Op dat moment voelde ik iets in mij dat ik nooit voor mogelijk had gehouden. Iets onverzoenlijks en meedogenloos. Ik voelde de Duitse hardheid in me groeien en bloeien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden