Pormes' fout was dat hij zijn verleden verzweeg

Dat het activistische verleden van Sam Pormes extremistische periodeskende, hadden veel GroenLinksers wel eens bij gerucht vernomen.

door Teun Lagas

In de radicale 'aktiepartij' oude stijl nam je elkaar niet snel de maat.Ervaringen in de protestbeweging strekten eerder tot aanbeveling. Vooralin zijn woonplaats Assen kende men binnen de partijafdeling de verhalenover zijn mogelijke reis naar het guerrilla-kamp in Jemen en zijnbemoeienis met de treinkapers van de Molukse bevrijdingsbeweging RMS.

Alleen: in al die jaren vroeg niemand echt door, wanneer Pormes zichweer eens aandiende voor een nieuwe functie in de partij.

Sam Pormes was na 1990 achtereenvolgens lid van het partijbestuur,gemeenteraadslid in Assen en sinds 2001 lid van de Eerste Kamer. Toen hij in de late jaren negentig verscheen voor kandidatencommissies vanGroenLinks, die hem vroegen naar de groeiende geruchten, verwees hijtelkens naar zijn eerdere 'partij-examens'. Daar had de partij toch nooitwat aangetoond? Niemand kaatste terug, dat de partij nooit diepgaandonderzoek deed.

Dit keer is dat wel gebeurd en zijn de feiten en geruchten rond de51-jarige senator van Molukse afkomst op een rij gezet. De conclusie is dathij te lang gezwegen heeft en te veel nog steeds verzwijgt om geloofwaardigverder te kunnen. De GroenLinks-onderzoekscommissie stelt op basis vangetuigenverklaringen - sommige anoniem - vast, dat Pormes wel degelijk inde zomer van 1976 deelnam aan een trainingskamp van het Palestijnsebevrijdingsfront PFLP in Zuid-Jemen. Verder is het 'aannemelijk' dat desenator op de achtergrond betrokken was bij voorbereidingen van detreinkaping in 1977 bij 'de Punt'. Zijn pasfoto werd gevonden op de vloervan de gijzeltrein, blijkbaar gedragen door een van de Molukse jongeren.In 1982 werd hij vrijgesproken als vermeende schutter op een (lege)politieauto in Assen en ten slotte moest hij enkele uitkeringenterugbetalen die blijkbaar ten onrechte waren verleend.

Partijvoorzitter Herman Meijer verklaart het aanvankelijke gebrek aanintern onderzoek deels uit organisatiefouten, deels uit partijcultuur. “Wezijn altijd erg vriendelijk voor elkaar, goed van vertrouwen. Ik wil nietdat we een partij van achterdochtiger mensen worden, maar een kleine omslagis wel nodig“. De bron van GroenLinks (PSP, PPR, CPN, EVP) was hetactiewezen, beseft ook Meijer. “Er was een vanzelfsprekende sympathie metmensen die een verzetsverleden hadden. Maar dat wordt pijnlijk, als blijktdat ze daarin te ver zijn gegaan“.

Bij de Groenen in Duitsland daalde dat soort sympathie neer op JoschkaFischer, de stenengooier van het kraakpand in Frankfurt, die vocht met depolitie, maar het schopte tot minister van buitenlandse zaken. Diens felleactieverleden werd hem herhaaldelijk nagedragen, maar het nekte hem nooit.Meijer: ,,Als je Fischer al kunt vergelijken met Pormes, dan blijft er eenwezenlijk verschil. Joschka Fischer praatte openlijk over zijn verleden.Hij legde uit hoe het zat. Bij Pormes lukte dat niet. De vraag is of jedurft te vertellen wat er gaande is geweest“.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden