pop

ALMERE - Dansen in de schemering, dansen in de nacht en nog steeds dansen als de zon alweer opkomt. Het uitverkochte New Frontier-festival zaterdagnacht verliep vrolijk en ontspannen.

Laserstralen flitsen over de hoofden van duizenden mensen in de circustent. Gedanst wordt er, uitzinnig. Iedereen beleeft zijn eigen roes. Links en rechts onder de met sterren versierde nok staan schermen opgesteld met beelden die de muziek begeleiden; een onderwaterpanorama van vissen die over de bodem flitsen, een computeranimatie van een meisje op een trapeze dat zich ritmisch in wulpse bochten wringt. Af en toe stapt het publiek uit de individuele trance om samen de handen in de lucht te steken en te juichen. Naar wie, naar wat? Naar dat hele kleine figuurtje dat nauwelijks zichtbaar en hoog boven het publiek verheven geconcentreerd over zijn draaitafels gebogen staat. Ook de DJ kijkt op en steekt zijn vuisten triomfantelijk in de lucht.

Bij dance gaat het om het publiek, niet om de artiest. Kijken en bekeken worden en je een nacht lang helemaal laten gaan. Haast symbolisch voor de ultieme kick staat midden op het terrein een stellage waar festivalgangers zich, hangend aan een elastiek, voor vijftig gulden 55 meter naar beneden kunnen storten. Bungy Jump Nederland doet goede zaken. New Frontier is een zap-festival, naar believen kan het publiek, ruim 12 000 mensen, kiezen uit muziek in zeven grote circustenten. Het aanbod varieert van clubhouse waar de disco doorheensijpelt, tot hoekige techno, supersnelle jungle en hypnotiserende ambient. Uitzweten gebeurt dicht opeengepakt rond de houten picknicktafels, of, voor degenen die de straffe IJsselmeerwind durven te trotseren, romantisch op het strand. Van problemen met XTC, waar dit soort festijnen berucht om zijn, is volgens de EHBO weinig te merken.

In de tenten, waar door het fanatieke dansen de condens van het tentzeil druipt, draaien DJ's hun platen aan elkaar, afgewisseld door computermuzikanten die live hun apparatuur bespelen. De grootste act begint pas om vijf uur 's ochtends in de hoofdtent. Het Franse duo Daft Punk krijgt het publiek nog een keer uitzinnig, met afwisselend doffe klanken en scherpe onderbrekingen. Van snel naar langzaam, van langzaam naar snel. Het publiek juicht, maar toch vooral als de beat dreunt.

Vandaar dat de Rotterdammer Speedy J. eerder die avond zijn wat ingewikkelder repertoire grotendeels achterwege laat. Gefluit klinkt als hij het langzamere, zorgvuldig opgebouwde intro te lang laat duren. Speedy J. kiest eieren voor zijn geld en zet een housedreun in.

Een andere sfeer overheerst in de Goa-tent, waar de hippietijd vertaald wordt naar de jaren '90. DJ's bieden psychedelische techno, waarin niet de beat, maar vervreemdende, mechanische klanken de boventoon voert. Die muziek doet het bij uitstek goed in de buitenlucht, zo blijkt als de festivalgangers in het waterige zonnetje met blote voeten op het zand verder dansen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden