Police Academy (10)

Ze heeft het over warme en koude aangiften. Warm zijn ze als de verkrachting of aanranding nog geen 72 uur geleden is en een sporenonderzoek op en in het lichaam van het slachtoffer nog zin heeft. Koud is later. Maar op dat spoortje jargon na wijst niets erop dat rechercheur Heidi Burch, rechercheur bij het Sheriff's Department van Boulder County, afgestompt is voor de narigheid van haar specialisme. “Als er geen onmiddellijk gevaar is, bellen we de victim's advocate, de vrijwillige slachtofferhulp. Die doen heel belangrijk werk, voor het slachtoffer, maar ook voor de politiemensen; die kunnen dankzij hen meer opsporingswerk doen in plaats van al die emotionele dingen helpen verwerken. En als het slachtoffer niet gewond is, gaan ze sinds kort gelukkig niet meer naar het ziekenhuis maar naar Sane in het dorpje Niwot.”

Sane staat voor sexual assault nurse examination. Dat doet Sue Frenton, een doktersassistente. “Twaalf jaar geleden hadden verpleegsters van een eerste-hulpafdeling in een ziekenhuis in Texas het erover hoe verschrikkelijk het toch was om aangifte te doen als je verkracht was: dan kwam je op die eerste hulp, zat je uren te wachten tot een arts die met een verkeersongeluk bezig was even tijd had voor jou, je mocht ondertussen niet douchen, niet plassen, geen schone kleren: sommigen voelden het als een tweede aanranding en liepen weg. En dan kwam de dokter, die helemaal geen zin had in huilerige vrouwen, en deed het op die doortastende eerste-hulpdoktersmanier. Ze besloten dat het anders moest. In mei is een van hen naar Boulder gekomen voor een lezing en een cursus van zes dagen. En nu hebben wij hier ook een Sane centrum, als tweede county in de staat.”

“Ik leg een papieren laken op de grond om alles op te vangen wat er eventueel valt. Dan moet ze daarop gaan staan en haar kleren uitdoen. Ik moet voortdurend toekijken. Elk kledingstuk gaat in een aparte papieren zak. Dan neem ik bloed af, haal met een wattenstok materiaal uit de mond, uit de vagina en eventueel rectaal en haal met een schrapertje spul vanonder de vingernagels, want daar blijven altijd huidschilfers achter wanneer iemand zich verdedigt. Ik sla die mond over wanneer iemand niet oraal is aangerand, maar ja soms, eh... kussen ze hun slachtoffer. We onderzoeken de vagina en baarmoederhals met een camera. Die kan sporen van geweld aantonen die een mensenoog niet ziet: kleine scheurtjes. Aan het maagdenvlies kun je heel veel zien. Dat leren we allemaal ook heel goed uitleggen op die cursus: tientallen keren gewoon zeggen wat een maagdenvlies is en waar het zit. Want je bent straks getuige-deskundige bij de rechtbank en zo'n domme vraag stelt een advocaat rustig, gewoon om je aan het blozen en hakkelen te krijgen. Advocaten gaan in principe op je los alsof ze geen vrouw ter wereld aardig vinden.”

“Ik moet ook nog twintig hoofdharen hebben. Er kunnen immers haren op de verdachte zijn achtergebleven. Als ze het kunnen, laat ik het ze zelf doen. Twintig schaamharen hebben we ook nodig, als het slachtoffer oud genoeg is om ze te hebben. De enige troost is dat de verdachte er net zoveel moet inleveren. Na het onderzoek koken we voor ze. Dat is het grote voordeel van het centrum: dat het een huiselijke sfeer heeft en dat er na het onderzoek tijd is voor eten en heel veel praten. Ons doel is, het verzamelen van bewijsmateriaal minder onprettig te maken. En als dat bekend wordt, gaan vrouwen hopelijk vaker aangifte doen en krijgen we meer verkrachters veroordeeld.”

Heidi Burch: “Een warme aangifte nemen we nooit op video op. Want het zal veranderen, later; er komen meer details uit en daar zal de advocaat van de verdachte meteen de vinger op leggen. In de schriftelijke verklaring zetten we daarom ook standaard dat het slachtoffer verward was. Bij een koude aangifte, als er dus helemaal geen sporen meer kunnen zijn, wil het smoestelefoontje wel eens werken. We laten het slachtoffer bellen: weet je, toen en toen, ik wilde helemaal geen seks met je. Soms hoor je dan: dat weet ik, maar ik ben er nu voor in therapie. Bingo.”

“Seksueel geweld komt verschrikkelijk veel voor. Een op de drie meisjes wordt aangerand voor ze achttien is, en een op de zes jongens. Ik heb drie dochters en inderdaad: een is het al overkomen. En hoeveel procent denken jullie dat door wildvreemden wordt gepleegd? Nee, geen vijftien, geen tien, geen vijf, minder dan een procent. En dat is dan nog van de keren dat het wordt aangegeven...”

Nog even een kwisje: seks en de wet. 1. Een meisje van veertien wil seks met een student van twintig, wie ze net heeft ontmoet. Achterin zijn Honda. Hij vraagt om een identiteitsbewijs. Ze laat een dubieus papiertje zien waaruit blijkt dat ze zestien is. Ze doen het. Is dit verkrachting? De klas is half om half verdeeld. Als die mensen dat nou willen, moeten ze dat kunnen doen, zegt Isabella Morales, eind dertig en zelf moeder. Geen sprake van, weten veel anderen: een van de twee daar op de achterbank is jonger dan vijftien, het leeftijdsverschil is meer dan vier jaar en het identiteitsbewijs is vals. Een duidelijk geval van statutory rape, verkrachting voor de wet.

2. Een meisje van vijftien wordt door haar vader in haar slaapkamer betrapt met haar vriend van 21. De woedende vader belt de politie. Wat zal die zeggen? Dat hij maar een andere oplossing moet zoeken, weet iedereen nu, want ze is is ouder dan veertien. Maar dat maakt David, halverwege de veertig, laaiend: “Dus de wet helpt mij helemaal niet om mijn morele waarden in stand te houden in mijn eigen gezin, mijn eigen huis?” Nee dus, zes jaar voordat zijn dochter oud genoeg is om alcohol te drinken, mag ze naar bed met iedereen die niet haar naaste familie, haar leraar of haar arts is.

Zo krijgen we nog acht vragen. De klas brengt het er niet echt goed vanaf. Heidi Burch: “Gelukkig hoef ik alleen maar de wet te handhaven, niet de moraal.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden