OpinieVaccinaties

Polariseren helpt niet tegen het ‘anti-vaccinatievirus’

Het anti-vaccinatievirus bestrijd je niet door mensen als dom en eigenwijs weg te zetten, aldus arts Jaap van de Weg.

Opnieuw kwam die vraag: hoe willen we maatschappelijk omgaan met vaccinaties? Hoe belangrijk zijn die? Eerst bij de discussie over mazelen, nu weer bij corona, al is een vaccin daartegen nog ver weg.

Het artikel van Catharina Bakker (Letter&Geest, 18 april) draagt niet echt bij aan een antwoord op de vraag die ze stelt: hoe bestrijden we het anti-vaccinatievirus? De mensen die tegen vaccinatie zijn, hebben daarvoor namelijk heel verschillende redenen. Ze zijn vaak niet zonder meer tegen alle vaccinaties, maar zij worden hier weggezet als dom en ouderwets of zelfs eigenwijs. Ze zullen zich niet gekend voelen, en daarom niet snel van mening veranderen.

Welke argumenten spelen een rol? Dat zijn er vele en ze zijn van heel verschillende aard.

Het argument van de overheid en de reguliere geneeskunde is duidelijk: ziekten waar mogelijk voorkomen. Toch ­kijken anderen daar anders tegenaan.

Aangelegenheid van God

Vanuit de streng religieuze hoek stelt men: gezondheid, ziekte en dood zijn een aangelegenheid van God, en niet van ons als mens. Daar houden we ons aan. We weten dat we daar een risico mee nemen, maar dat doen we bewust, zoals je steeds risico’s neemt in het leven.

Een tweede argument is het wantrouwen tegen de industrie. Nieuwe entingen komen vaak voort uit onderzoek van de industrie. Maar het is genoegzaam bekend dat in de industrie het belang van de winst groter is dan het belang van de gezondheid. Zie als voorbeeld de al jaren durende verslavingsgolf in Amerika aan Oxycodon en Fentanyl met 130 doden per dag, mede veroorzaakt door de actieve reclame gericht op voorschrijvende artsen, en het achterhouden van gegevens over het gevaar van verslaving.

In de meningsvorming over wel of geen vaccinatie wordt dit argument door tegenstanders vaak aangehaald, maar er wordt te weinig op ingegaan. De invloed van de industrie op het pushen van vaccinatie wordt niet erkend als iets waar die mensen ook deels gelijk in kunnen hebben.

Innerlijke vrijheid

Nog een argument, dat ik als antroposofisch arts vaak tegenkom: waar gaat het in je leven om? Gaat het om genieten en gezond en gelukkig zijn? Of gaat het om een ontwikkeling door­maken? Deze vraag is een persoonlijke, en behoort tot de innerlijke vrijheid. Als je het leven ziet als een ontwikkelingsweg, dan zijn de momenten waarop het schijnbaar tegenzit (zoals met ziek zijn) ook de momenten dat er echt iets kan gebeuren. Hoe krachtig wil je dat dan behandelen?

Al deze standpunten, en er zijn er veel meer, betekenen ook een persoonlijke en genuanceerde keuze voor welke vaccinaties iemand wel of niet kiest.

Hoe om te gaan met deze heel verschillende uitgangspunten? In de eerste plaats erkennen dat ze er zijn, en dat deze mensen geen achterhaald standpunt innemen, maar als normale weldenkende mensen wel een eigen mening proberen te vormen en daar naar proberen te leven. In ons politieke bestel met democratie oefenen we ons hierin.

De manier waarop het artikel van Catharina Bakker vanaf de eerste alinea stemming maakt, polariseert. Dit helpt zeker niet om het door haar zo genoemde anti-vaccinatievirus te overwinnen.

Lees ook:

Een coronavaccin komt er. Maar wat te doen met de anti-vaccineerders?

Er zijn zeventig vaccins in de maak tegen het nieuwe corona-virus. Als het goed is, volgt straks massale inenting. Obstakel: de anti-vaccineerders. Catharina Bakker belicht hun historische wortels. Krijgt de overheid hen wel zo ver om toch mee te doen?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden