Poetsgarnalen blijken genadeloze moordenaars

Naast de uitdrukking 'zo stoned als een garnaal', zou 'zo jaloers als een poetsgarnaal' niet misstaan. Want van rivalen is de garnaal niet gediend, blijkt uit onderzoek van twee Europese biologen.

Poetsgarnalen (Lysmata amboinensis) komen ter wereld als mannetjes. Later ontwikkelen ze ook het vrouwelijk geslachtsorgaan. In de natuur leven ze in tweetallen. In die duo's knabbelen ze parasieten en dode schubben van langskomende vissen.

De wetenschappers zetten de garnalen in drie- en viertallen bij elkaar. Hoewel er voldoende eten was, waren in alle aquaria na zo'n anderhalve maand nog twee garnalen over. De andere waren vermoord. Opvallend was dat de garnalen overdag geen agressie vertoonden, schrijven de onderzoekers in het blad Frontiers in Zoology. Pas in de nacht wordt de poetsgarnaal een killer.

Vooral net vervelde garnalen waren de dupe. Zij zijn het meest kwetsbaar: het nieuwe omhulsel is nog niet zo hard. De vervelling vindt 's nachts plaats. Waarschijnlijk is dat het enige moment dat een garnaal een soortgenoot fysiek de baas is.

Hoewel er in de aquaria genoeg voedsel was, denken de onderzoekers toch dat voedsel de reden is voor het moorden. Sommige poetsgarnalen beduvelen de vissen die bij hen langskomen voor een schoonmaakbeurt, door aan de slijmvliezen te knabbelen. Hoe vaker dat gebeurt, hoe minder de vissen langskomen, hoe minder voedsel er is. Blijkbaar anticipeerden de moordende garnalen in het aquarium op een situatie met weinig voedsel.

De wetenschappers denken dat de garnalen in de natuur minder moordzuchtig zijn: in de zee kunnen ze elkaar gemakkelijker uit de weg gaan.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden