Poëtisch portret van een priester in de bergen

Regisseur Peter van Houten volgde zes jaar lang een Nederlandse priester in de Franse Pyreneeën. Zijn geestrijke pastoorsportret 'La Vie de Jean-Marie' eindigde dit weekend als hoogst gewaardeerde Nederlandse film in de publieksenquête van het Filmfestival van Rotterdam. "Maar het Filmfonds wil niks met me te maken hebben", aldus Van Houten die zijn werk als filmmaker combineert met een baan in de thuiszorg.

De Bredase regisseur Peter van Houten (63) had al veel verhalen gehoord over de familie Raaijmakers. Dat vader Pierre, afkomstig uit een katholiek gezin in het Brabantse dorp Etten-Leur, in 1948 een berg had gekocht in de Franse Pyreneeën. En dat zijn oudste zoon Jean-Marie (75) er pastoor was geworden, en waakte over het geestelijk leven in vijfentwintig bergdorpjes.

"Ik was al vaak in de Pyreneeën geweest", vertelt Van Houten, "maar het kwartje viel toen ik op een zondagochtend een mis bijwoonde in een piepklein dorp in de bergen, gewoon in een woonkamer, met een paar mensen rond de tafel." Het was een magisch moment, herinnert de regisseur zich. "Ik wist opeens dat ik zijn verhaal wilde vertellen, ook omdat ik inmiddels begrepen had dat Jean-Marie de laatste priester was in het gebied, en dat hij zijn priesterschap combineerde met het boerenleven. In het belendende keukentje heb ik Jean-Marie gevraagd of ik hem met de camera mocht volgen."

Van Houten wist toen nog niet dat ze zes jaar samen zouden optrekken, en dat de pastoor middenin het verhaal als een blok zou vallen voor zijn nieuwe buurvrouw. "Er groeide een grote spirituele liefde", aldus Van Houten. "Ze liepen handje in handje. Daardoor kwam er tweespalt in de familie en in de dorpen. Dat hij dat op 't laatst van z'n leven als geestelijke flikte."

Maar waar anderen het volgens de regisseur als een conflict ervoeren, beschouwde Jean-Marie - in de film één en al vrolijkheid en vitaliteit - het als een godsgeschenk. God had hem verhoord en een vrouw geschonken.

En zo destilleerde Van Houten uit honderden uren materiaal een opmerkelijke, poëtische film over hemel en aarde, God en de mens, liefde en tijd. "Ik pendel omhoog en omlaag, als een pendeldienst van engelen", zegt de regisseur, "en laat zien dat er liefde zit in de eucharistieviering, maar ook in de aarde die Jean-Marie bewerkt."

Voor de tweede keer op rij werd Van Houten, die studeerde aan de kunstacademie St. Joost in Breda en de Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen, de hoogst scorende Nederlandse regisseur bij het Rotterdamse festivalpubliek. Eerder al maakte hij het mee met 'I'm still alive' (2012), het portret van een oude Poolse vrouw die vanuit Nederland terugkeert naar Polen om er te sterven, en dat op de zesde plaats belandde, zonder dat het iemand in de Nederlandse filmwereld opviel.

"Ik heb me toen heel eenzaam gevoeld", aldus de regisseur. "Ik zit zogenaamd niet in het circuit, het Filmfonds is niet geïnteresseerd omdat ik geen distributeur en producent heb, terwijl al mijn films voor Rotterdam werden geselecteerd. Ik ben als filmmaker autodidact, werk onafhankelijk, met een kleine Sony-camera en een Apple-computer, en heb via crowdfunding een paar duizend euro bij elkaar gesprokkeld. Uiteraard zou ik wel eens met een normaal filmbudget willen werken."

Afgelopen week, na enkele succesvolle vertoningen van 'La Vie de Jean-Marie" in Rotterdam, stroomden er tot Van Houtens grote opluchting opeens mails binnen, die kwamen van festivals over de hele wereld, New York, Montreal, Portugal, Kopenhagen. Ook het Eye Filminstituut heeft zich gemeld. Het lijkt erop dat Peter van Houten eindelijk voet aan de grond krijgt in eigen land.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden