Poetin waakt over WK judo

Sport en politiek laten zich moeilijk scheiden, zeker in Rusland

Sport en politiek moeten gescheiden worden gehouden. Zo klonk het bekende mantra afgelopen weken uit judomonden in de discussie over een boycot, in dit geval van de wereldkampioenschappen in Tsjeljabinsk.

Met hun ongelijk worden de WK-deelnemers in de straten van de Russische industriestad geconfronteerd. In een reportage van de NOS waren langs de wegen posters voor de WK te zien, met daarop meer dan levensgroot afgebeeld president Poetin die op de judomat een tegenstander vloert.

De symboliek zal weinigen ontgaan, mogelijk stemt die tot nadenken. Naïviteit over scheiding van sport en politiek begint zodra sporters topsporters worden. Wie uitzicht heeft op internationaal succes krijgt met de A-status salaris, leaseauto en vergoedingen voor begeleiding en trainingskampen. Die kosten worden deels afgedekt met overheidssteun.

Nederland wil op olympisch niveau bij de toptien van de wereld horen, ook de rijksoverheid. Net zoals andere landen met topsportprestaties appelleren aan nationalistische gevoelens. Toen de Koude Oorlog op zijn hoogtepunt was, waren de tegenstellingen tussen Oost en West in de sport dat ook.

Uitgerekend Rusland verweeft sport en politiek momenteel het innigst, met grote politieke en financiële macht binnen de internationale sportgremia. Daarmee stroomt een vloed aan grote toernooien het land binnen, met deze week voor het eerst de WK judo.

IOC, Fifa en andere internationale sportfederaties hebben na de Winterspelen van Sotsji geen enkel initiatief getoond om de Russische expansiedrift in De Krim en het oosten van Oekraïne te veroordelen. Integendeel, de bouw van het eerste stadion voor het WK voetbal van 2018 is onlangs met aanwezigheid van de Fifa feestelijk begonnen.

In Tsjeljabinsk zal Poetin, erevoorzitter van de Internationale Judo Federatie, met alle egards door zijn hoge vrienden worden ontvangen, mocht het hem behagen de WK te bezoeken. Wie de site van evenement bezoekt, stuit terstond op zijn foto met welkomstboodschap aan alle deelnemers.

Geen land besloot de WK te mijden, al was dit keer bij hoge uitzondering van een oproep tot een eenzijdige sportboycot geen sprake. De economische sancties tegen Rusland zijn bekend. In Nederland kreeg de judobond (JBN) geen signaal van de overheid om de WK te boycotten.

Dus doen de judoka's wat ze moeten doen, hun werk. Zoals komend jaren 's werelds beste schakers, schaatsers, zwemmers en voetballers dat op andere plaatsen in Rusland zullen doen. Als welopgevoede mensen zullen de judoka's Poetin de hand schudden, mochten zij uit zijn handen een medaille ontvangen.

De kans op prijzen is reëel, met later in de week grote favorieten als Kim Polling en Henk Grol in de Traktor IJs Arena. Zij mogen kansrijk worden geacht om Marhinde Verkerk als laatste Nederlandse wereldkampioen (2009, Rotterdam) op te volgen. Vorig jaar in Rio de Janeiro werden drie bronzen en twee zilveren medailles gewonnen.

Daarmee wordt de indruk niet weggenomen dat het Nederlandse judo in de breedte aan kracht inboet. Mede door blessures van Marhinde Verkerk en Linda Bolder zijn naar Tsjeljabinsk slechts tien judoka's afgevaardigd. De traditioneel magere kwaliteit in de lichtste klassen deed zich al voelen. Jeroen Mooren vloog er gisteren in de -60 kilo in de tweede ronde uit. Vandaag is Nederland in de -52 (vrouwen) en -66 (mannen) niet vertegenwoordigd.

Er is strenger geselecteerd dan in het verleden. Dat heeft te maken met de steeds duurder wordende kwalificatiecyclus voor de Olympische Spelen en schaarser wordende middelen. Dat laatste is mede een politieke kwestie: de overheid wil hoog scoren met sport, maar alleen in de uitverkoop.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden