Recensie

Poëten Kendrick Lamar en Patti Smith zorgen voor daverende slotdag van Lowlands

Patti Smith op LowlandsBeeld ANP

De derde dag op Lowlands was het aan de twee grote dichters. Elk uit een andere generatie, elk bediende een ander uiterste in het brede muziekspectrum op Lowlands.

Kendrick Lamar was zondagavond in de Alpha afsluiter van de 26ste editie van Lowlands. Lamar, de rapkoning van nu, de held van het jonge publiek. Die ander was natuurlijk Patti Smith, punkpoëet uit een voorbij tijdperk, maar nog altijd onverzettelijk als je haar een microfoon geeft. En beiden stelden níet teleur.

Kendrick Lamar

Drie jaar terug stond Kendrick Lamar al in de Alpha, toen het nog tamelijk uniek was dat rappers zo’n groot podium kregen op Lowlands. Maar tijden veranderen, en snel. Ondertussen is de statuur van de uit Compton, Los Angeles afkomstige Lamar, die zowel op waardering onder critici als het grote publiek kan rekenen, alleen maar gegroeid. Zijn afgelopen drie platen werden de hemel in geprezen, hij geldt als een belangrijke, genuanceerde stem in de Amerikaanse Black Lives Matter-beweging en zijn vorig jaar verschenen album DAMN. werd onderscheiden met een Pulitzer.

Oftewel: geen verkeerde afsluiter voor Lowlands. En de hooggespannen verwachtingen maakte hij vanavond helemaal waar.

De rapper sloot af op het Alpha-podium met een iets ingekorte versie van de show waarmee hij in februari nog in de Ziggo Dome stond. Met een vlammend begin, het harde ‘DNA’. en ‘ELEMENT’, gevolgd met de opzwepende g-funk van ‘King Kunta’.

Hij bespeelde op zijn gemak het publiek vanaf dat grote podium, helemaal in zijn eentje, zijn band opgesteld aan de linkerzijde. De muzikanten speelden een grotere rol dan bij de gestileerde show in de Ziggo Dome. Zo zat er flink wat meer dynamiek in de show dankzij de live drums, stopte de band meer groove dan normaal in ‘ELEMENT’ en was er tijdens ‘King Kunta’ en ‘Moneytrees’ zowaar een omlijstende gitaarsolo te horen.

De afleidende kungfu-filmpjes waarmee zijn tourshows zijn doorsneden werden gelukkig bijna allemaal achterwege gelaten - vanavond draaide het bovenal om Kendrick en zijn knallers van tracks.

En wat ging hem dat allemaal gemakkelijk af, het spelen met zijn teksten op die buigzame flow tijdens het ziedend harde ‘Backseat Freestyle’, of het agressieve ‘m.A.A.d City’. Even wat andere zanglijntjes inzetten tijdens ‘Drank’, of die vurig ratelende verse bij ‘XXX’ ietsjes losser invullen? Geen probleem.

Het is een rapper met een boodschap, en diens ‘Alright’ is uitgegroeid tot lijflied van de Black Lives Matter-beweging. Het werd dan ook met gejuich ontvangen, maar geen moment werd de rapper prekerig. Misschien een kleine aanmerking - voor een slotshow op een groot festival als Lowlands voelde de routine van de Amerikaan soms wel een beetje als business as usual.

Maar deze straatdichter uit Compton is terecht uitgegroeid tot wereldster, zo bewees hij eens te meer op Lowlands, dat met hem een daverende afsluiter had. 

Patti Smith

Dat Patti Smith wat meer haar best moest doen om het publiek mee te krijgen dan Lamar, is een understatement. Ook moest ze  zondagmiddag voor een matig gevulde Bravo een stuk harder werken dan tijdens haar afgelopen shows in Nederland – eerder deze maand in Paradiso, eerder deze zomer in een Amsterdamse kerk. Hier stond een grotendeels jonger publiek, een publiek dat haar misschien nog helemaal niet kende. Een publiek dat in ieder geval afwachtend stond te kijken waar deze grijze vrouw mee zou komen.

Te beginnen met ‘Dancing Barefoot’, ‘Ain’t it Strange’. En wat bleek de 71-jarige Smith wederom nog vitaal. Schmierend, krijsend in haar microfoon, zo waar headbangend, kwiek bewegend over het podium. Door die onvermoeibare inzet kreeg ze gaandeweg de Bravo voor zich gewonnen – dusdanig dat ze het zich na een half uur zelfs kon permitteren een deel van haar gedicht ‘The New Jerusalem’ voor te dragen, terwijl het publiek aandachtig luisterde.

Ze overwon dankzij haar imponerende stemgeluid, en natuurlijk dankzij luidkeels meegezongen nummers als ‘Gloria’ en ‘Because the Night’, waarbij ze haar gitarist voorstelt, haar zoon Jackson Smith.

Patti Smith verzorgde op Lowlands de poëzie van pure rock ’n roll. Zonder opsmuk. Vier rockers die loeisterke nummers speelden. Het optreden heeft één gemene deler met al die wilde hiphopfeestjes, er loopt één rode draad door Lowlands die Smith haarfijn aanvoelt. Het niet aflatende verlangen naar vrijheid. Perfect onderstreept met haar afsluiter: People Have The Power.

Lees ook:

N*E*R*D bouwde een feestje, maar Chic liet de tweede dag van Lowlands opstijgen tot grote hoogte

Muziekredacteur Joris Belgers over zijn favorieten van dag twee van Lowlands - waaronder Nile Rodgers.

Sergei Polunin, de rockster van het ballet, danste op Lowlands

Plots, een kort moment van stilte, midden de allesvernietigende noten van Stravinsky’s 'Sacre du Printemps'. Het duurt nog geen halve tel, maar perfect getimed verlicht de volgspot het gezicht van Sergei Polunin. Intens werpt hij zijn gespannen grimas de afgeladen theatertent in. Het is half drie 's nachts op Lowlands, en de Juliet - waar 1240 mensen in passen - zit tot de nok toe vol.

Headliners vallen tegen op openingsdag Lowlands

Dag 1 in drie concerten – waarbij niet alle grote acts hun naam waar maakten. Daarnaast drie shows waarvan het ons spijt dat we er pas halverwege invielen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden