Pluriformiteit

Als consument van columns, opiniebijdragen en analyses heb ik af en toe een boze droom: dat ik in al die gelezen artikelen niet meer dan een weerspiegeling van mijn eigen gedachten, opinies en visies zou terugvinden. Een wereld met, zeg maar, een hoog 'Ephi-gehalte' leek me nog beangstigender dan het Inferno van Dante en Dan Brown samengevoegd. Alsof je voortdurend tegen elastische muren je neus stoot zonder met je geest te botsen. In een dergelijk universum word ik liever analfabeet.

Het leukste is wanneer je iets tegenkomt waar je maag zich door verontwaardiging van omdraait. Een stuk dat het tegenovergestelde van je opinie verwoordt en dan ook nog zo gechargeerd dat je handen gaan jeuken. Niet om iemand op de neus te stompen, maar om op je toetsenbord te gaan rammen. Dan pas bruist het leven in de brouwerij van mijn bovenkamer. In die zin zul je me niet afkeurend, zoals tal van lezers, horen fulmineren over de laatste column van Nuweira Youskine. Eigenlijk had ik me niet in de discussie willen mengen en zal ik amper inhoudelijk op haar stuk ingaan. Ik ben het er volstrekt mee oneens, punt en basta.

Wel denk ik dat lezers zich moeten realiseren dat een krant juist pluriformiteit moet betrachten en zelfs onwelgevallige opinies moet kunnen publiceren (zoals die van mij ook kunnen zijn). Een lezer schreef dat hij het 'er niet mee eens is dat je iedereen maar het woord moet geven om iets te roepen'. Maar Nuweira Youskine is geen halvegare, die van de straat geplukt is en zomaar iets roept. Ze is islamoloog, publicist en wordt gezien als representatief voor een geëmancipeerde moslimelite. Een tijdje terug werd ze in het tv-programma 'Het vermoeden' langdurig door Annemiek Schrijver geïnterviewd. Bovendien wordt ze gerekend tot de meer gematigde moslimgroep. Ze draagt geen hoofddoek, bezoekt amper de moskee en haar oudoom is de Indiase mysticus Inayat Khan.

Na meer dan 2 jaar columns in Trouw is het voor mij leerzaam geweest om wekelijks de zieleroerselen, overtuigingen, hartekreten te lezen van een moslima die tot de meer verlichte en verdraagzame categorie wordt gerekend. Dat de schrijfsels van Youskine mijn vermoedens ruimschoot hebben bevestigd, is winst. Ik bedoel: dat de afstand tussen de orthodoxe en conservatieve moslim en de gematigde in feite verwaarloosbaar is. Youskine schrijft het liefst vanuit de positie van slachtoffer dat het boze Westen als kern van zijn ressentiment neemt. Haar visie over de vrouwen binnen de islam (lees haar column over moslima's die thuis opgesloten zitten en alleen hyperbedekt de straat opgaan) kan reactionair zijn en dus niet afwijkend van wat de islam propageert. Om maar niet over het vergoelijken van geweld te praten (stomp op de neus als Mo de profeet wordt beledigd). Zelfs van haar laatste column kun je iets leren: dat zij en vermoedelijk haar geloofsgenoten, solidariteit met islamitische criminelen boven vergeving voor een gewelddadige joodse militair prefereren. Daarom ook: dat Nuweira nog vele jaren voor Trouw mag schrijven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden