Pleidooi voor monument ter nagedachtenis van slachtoffers vliegrampen

Van een onzer verslaggeefsters NIJMEGEN - Elias H. Chardon is al ruim 39 jaar dood, maar pas twee jaar geleden realiseerde zijn zuster, J. Chardon uit Nijmegen, dat haar broer ècht dood is. Met een KLM-toestel stortte de toen 27-jarige piloot op 16 juli 1957 in zee. Zesenvijftig mensen kwamen om. Er bleef geen enkel spoor van over: iets als een monument ter nagedachtenis had Janneke Chardon (57) het verlies van haar broer vast en zeker eerder doen beseffen.

“Herdenkingsbijeenkomsten, condoleance-registers, en persoonlijke bezoekjes van de vliegtuigmaatschappijen. Al dit soort 'nazorg' bij een vliegtuigongeluk is goed: als mijn familie dat toen ook had gehad, hadden we zijn verlies makkelijker kunnen verwerken.”

Ze vertelt weloverwogen, zonder drama. Ze volgt de berichtgeving over de Dakota. Nu is het de Waddenzee, toen de zee vlakbij Nieuw-Guinea. Nu een DC-3 waarbij alle inzittenden teruggevonden zijn, toen een KLM-toestel (type Super-Constellation) waarbij 56 slachtoffers voor altijd als vermist opgegeven zijn.

Elias Chardon, vader van twee kinderen, was de tweede piloot van het toestel op de lijn Biak-Amsterdam. “Mijn ouders werden vlak voor zeven uur 's ochtends gebeld, omdat om zeven uur het radio-nieuws bulletin het ongeluk èn de namen bekend zou maken.”

Enkele dagen later was er nog even dat bezoekje van een delegatie van de KLM, daarna was er niks meer. Geen latere blijken van deelname, geen uitkeringen, geen “telefoontjes hoe het gaat”.

Janneke Chardon is er rotsvast van overtuigd: ietsje meer attentie had al kunnen voorkomen dat haar moeder niet elke nacht zou dromen dat Elias weer gezond van lijf en leden binnen zou komen stappen. Ietsje meer attentie had ook haar zelf er eerder van doordrongen, dat Elias er werkelijk niet meer was. “Ik hoop nog steeds dat mijn wens eens in vervulling kan gaan: een monument ter nagedachtenis van alle slachtoffers van vliegtuig-ongelukken. Een plek om te bezoeken: in de Vogezen heb ik twee jaar geleden gemerkt hoe belangrijk dat kan zijn.”

De Vogezen? Ja, ze ziet het nog voor zich: wandelend in die prachtige streek in Frankrijk stuitte ze onverwacht op “honderden houten kruizen”, bij nader inzien een stijlvol monument ter nagedachtenis aan de doden van een airbus van Air France, die daar in 1972 was gecrasht. Dáár, op die kale plek in dat mistige Franse bos, realiseerde Chardon zich 37 jaar na dato, dat ze een broer op vergelijkbare wijze had verloren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden