'Plastic opvissen aan de kust'

Britse wetenschapper berekent waar vinding Nederlandse student het beste werkt

Ieder jaar verdwijnt er acht miljoen ton plastic afval in de oceanen. Een groot deel daarvan eindigt in een gebied tussen Hawaï en Californië. Die afvalput wil de Nederlander Boyan Slat schoonmaken. De jonge student uit Delft heeft al voldoende steun verzameld om zijn installatie dit jaar in de Noordzee te testen en wil in 2020 bij Hawaï aan de slag.

Maar dat is niet de meest handige plek om het plastic uit de oceaan te vissen, beweert een Britse wetenschapper. Als Slat zijn installaties voor de kusten van China en Indonesië legt - waar het meeste plastic vandaan komt - is het rendement van zijn Ocean Cleanup twee maal zo hoog.

Flesjes, doppen, tasjes en vezels. De plastic soep heeft vele ingrediënten, maar het meeste wordt op den duur afgebroken tot microscopisch kleine stukjes die jaren, en wellicht zelfs vele eeuwen, in het oceaanwater zweven. Dieren slikken het in en zo komt het plastic in de voedselketen terecht waar het hele ecosystemen verstoort.

Slat, nummer vier in de Duurzame 100 van Trouw, bedacht een systeem van drijvers en schermen waarmee het plastic tot zinken wordt gedwongen en kan worden verzameld. Hij verwacht dat hij in tien jaar tijd 40 tot 45 procent van het plastic bij Hawaï kan hebben verwijderd.

Wacht daar even mee, schrijft de fysicus Erik van Sebille van het Londense Imperial College in het vakblad Environmental Research Letters. Het rendement van Slats zinkputten hangt volgens hem niet af van de dikte van de plastic soep, maar van de hoeveelheid plastic die voorbijstroomt.

Van Sebille liet zijn computer berekenen waar hij de installaties van Ocean Cleanup het beste kan plaatsen. Alle 29 bij Hawaï, zoals Slat beoogt, of verspreid over de oceanen. Die tweede optie was de computer te machtig en daarom plaatste Van Sebille de installaties waar hij het meeste rendement verwachtte: voor de kusten van Indonesië en China, twee dichtbevolkte landen met een slecht afvalbeheer.

Op die manier vist hij ongeveer een derde van het plastic uit zee, ongeveer twee keer zo veel als de Hawaï-variant. Bovendien, schrijft hij, is het plastic dicht bij de kust veel schadelijker. Daar komen veel vogels en dieren in het water voor, terwijl er in die afvalputjes weinig leven is.

Desgevraagd laat Slat weten dat hij vasthoudt aan zijn plannen. Zijn organisatie overweegt wel om systemen te ontwikkelen die plastic afval in de rivieren afvangen. Dan zouden installaties voor de kust overbodig worden. Van Sebille en hij zijn het er over eens dat het zonder verdere maatregelen dweilen met de kraan open is. De Brit berekende dat ook met zijn aanpak de hoeveelheid plastic in de oceaan in 2025 met vier procent is toegenomen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden