Pizza Margherita

Samenstelling:

Karin Luiten

Tarwemeel, tomatenpuree, water, tomaten 6,5%, plantaardige olie, edammer 4%, bereiding met kaas en plantaardig vet 4% (water, kaas, plantaardig vet, melkeiwit, zetmeel, tafelzout), paprika 3%, gist, tafelzout, suiker, zetmeel (met tarwe), kruiden, specerijen.

Nodig voor 1 bakplaat (40 bij 40):

Deeg: 250 g bloem, 1 zakje droge gist, 150 ml warm water, 2 eetl olijfolie, 1 flinke theel zout

Beleg: 1 blik gepelde tomaten, 1 afgestreken eetl gedroogde oregano, 1 bol mozzarella, 2 handvol blaadjes basilicum, 1 flinke knoflookteen, scheutje olijfolie, evt. wat fleur de sel of ander knisperzout

Ik schrok ervan, pizza voor slechts 55 cent! Kun je dat eten? Een merknaam is nergens op de doos te vinden, wel staat ergens Freiberger Lebensmittel GmbH, en zo beland ik op een fraaie website vol Kwalitätsprodukte zu wettbewerbsfähigen Preisen. Maar deze kiloknallerpizza staat er niet op.

Het begon allemaal in 1889 met een bezoekje van de Italiaanse koningin Margherita aan Napels, bakermat van het ultieme armeluisvoedsel, de pizza. Ze kreeg er eentje voorgeschoteld met tomaten, mozzarella en basilicum – niet geheel toevallig de kleuren van de Italiaanse vlag – en die viel zo goed in de smaak dat hij naar haar werd vernoemd.

Deze diepvriesversie bevat geen basilicum, het groene aandeel wordt verzorgd door flintertjes (3%) paprika. Mozzarella zit er ook niet op. Wel ’bereiding met kaas en plantaardig vet’. Ha, nepkaas! De Keuringsdienst van Waarde heeft er smakelijke televisie-uitzendingen over gemaakt. ’Analoogkaas’ is een wat deftiger benaming voor een substantie bestaande uit zetmeel, plantaardige olie, melkeiwit en zout. Dat smaakt naar niks maar is razendsnel in elkaar geflanst en goedkoop. En zolang er ook ergens in het product een fractie echte kaas is toegevoegd mag het woord ’kaas’ op de ingrediëntenlijst.

Zeef bloem, gist en zout boven een grote kom. Doe er water en olijfolie bij en kneed tot een soepel deeg. Kneed op het aanrecht nog 5 minuten stevig door. Leg de deegbal terug in de kom, bedek met plasticfolie en laat een uur op een warme plek rijzen. Verwarm intussen de oven voor op 250°C. Bedek de bakplaat met een vel bakpapier. Rol/duw het deeg zo dun mogelijk uit over de hele bakplaat. Pureer met de staafmixer de gepelde tomaten (zonder nat) met oregano, knoflook en flink zout en peper. Strijk uit over het deeg. Strooi de stukjes mozzarella erover. Bak ±10 minuten in de oven tot de randen geblakerd zijn en de kaas gesmolten. Strooi de in reepjes gescheurde basilicum erover. Besprenkel met een straaltje olijfolie en bestrooi eventueel met wat knisperzout.

Blijft het deeg alsmaar kleverig? Iets meer bloem erbij.

Is het juist te droog en niet om door te komen? Voeg wat water toe.

Laat rijzen op een warme maar vooral tochtvrije plek. Op de radiator (maar dus niet bij het kierende raam), naast de verwarmingsketel of bij het warme fornuis.

Waarschijnlijk heb je niet alle tomatensaus nodig; teveel saus zorgt voor een soppig geheel.

Pizza Margherita is nog steeds bij pizzeria’s de allergoedkoopste variant, omdat er zo weinig ingrediënten op zitten. Natuurlijk mag je de boel desgewenst zelf verder opleuken met geraspte kaas, gorgonzola, ham, salami, champignons, olijven, paprika en wat al niet meer. Zolang je het daarna maar geen ’Margherita’ meer noemt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden