Opinie

Pittige zwam

(\N)

Niet ver van ons huis ligt een oude boomstam te rotten. Uit de zijkant is een paddestoel gegroeid. Het is een gewone oesterzwam, al lukt het mij niet welke paddestoel dan ook gewoon te vinden. Het blijven geheimzinnige levensvormen. De oesterzwam zou zijn naam danken aan de gelijkenis met een oester, de schelp van die oester dan.

Ook zou de oesterzwam smaken naar een rauwe oester maar dan pittiger. Dat laatste is nogal wiedes. Een oester smaakt naar de zee waarin hij leefde, het citroensap dat in zijn rauwe lijf brandt of naar de kruiden waarmee hij gekruid is. Zelf heeft dat rauwe weekdier weinig smaak, de pittige oesterzwam smaakt dus pittiger.

Paddestoelen zijn chemische fabriekjes. Sommige maken dodelijk gif, andere brouwen middeltjes waarvan je kabouters gaat zien. Ze zijn er in alle smaken en geuren en kleuren. Paddestoelen nemen met hun ragfijne zwamvlok gemakkelijker water en voedingszouten op dan boomwortels. Veel soorten ruilen die zouten met bomen of planten tegen suikers. Die suikers danken bomen en groene planten aan hun vermogen tot fotosynthese.

Paddestoelen nemen ook gemakkelijk zware metalen op. Dat maakt ze kwetsbaar voor vervuiling. Een zwam in de berm van een druk bereden weg zou ik niet eten. De oesterzwam op de foto eet ik ook niet, hoe gezond ook. Oesterzwammen halen suikers uit hun gastheer. Ze bevatten suikers die de weerstand schijnen te verhogen. Maar inademing van oesterzwamsporen kan weer heftige hoestbuien en astma oproepen. Hier groeit maar één oesterzwam. Drie pittige happen en op zou hij zijn. Oesterzwammen kunnen nachtvorst hebben, dus blijft deze nog een tijdje mooi om te zien, voor wie hem weet te vinden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden