Pioline is de enige niet-Spanjaard in halve finales Roland Garros

Van onze sportredactie PARIJS - Filip Dewulf is er op Roland Garros niet in geslaagd zijn stunt van vorig jaar te herhalen. In de kwartfinales - een ronde eerder dan in 1997 - struikelde de Belg gisteren in straight sets over (hoe kan het ook anders) een Spanjaard, Alex Corretja. Deze heeft met zijn vrienden Moya en Mantilla geschiedenis geschreven: nooit eerder reikten er in Parijs drie landgenoten tot de halve eindstrijd.

De Belgische droom is over, een bittere pil. Want hoe veelbelovend waren de voortekenen. Net als twaalf maanden geleden had Dewulf zijn beste tennis voor Parijs bewaard. Toen als qualifier een verrassende halve finalist, nu als nummer 39 bestand tegen de druk. Achtereenvolgens gaf hij Larsson, qualifier Martelli, Enqvist en Clavet het nakijken, zonder één set af te staan. Geen andere kwartfinalist presteerde dat.

Zijn grootste angst was al in de eerste ronde te moeten afdruipen, geknakt door de hoge verwachtingen van zijn landgenoten. Na elke overwinning groeide zijn vertrouwen. “Vorig jaar was alles nieuw, ik wist niet wat me overkwam. Nu kan ik meer genieten van een zege.” Als een volleerd kampioen dankte hij de afgelopen dagen uitvoerig het publiek - “met zoveel landgenoten op de tribune is het haast alsof ik een Davis Cup-wedstrijd speel” - deelde hij ontspannen handtekeningen uit. In navolging van Dewulf presteerden ook zijn landgenoten beter dan ooit. Voor het eerst bereikten vier Belgen de derde ronde (Van Herck, Van Garsse en bij de vrouwen Van Roost).

Alles in Bois du Bologne leek in Dewulf's voordeel te werken. De ballen en de snelheid van de banen liggen hem goed. Zelfs de lijnen op de courts helpen hem. “Ze zijn goed zichtbaar, zodat ik er heel dicht tegenaan kan spelen. Ik voel me hier gewoon thuis”, aldus de 26-jarige zoon van een drogist uit Leopoldsburg. Met zijn gecultiveerde baardje en uitgesproken liefde voor moderne muziek (tot grote hilariteit had hij serieus overwogen de avond voor zijn kwartfinale-partij een popconcert bij te wonen van zijn favoriete groep The Smashing Pumpkins) is hij hard op weg uit te groeien tot een cult-figuur op de tennisbanen.

Vol vertrouwen zag Dewulf, een aanvaller die het vooral van zijn vloeiende forehand moet hebben, de wedstrijd tegen Corretja tegemoet. “Met mijn bizarre tennis hebben de Spanjaarden veel moeite.” Zelfverzekerd vooraf, des te groter was de deceptie na zijn razendsnelle nederlaag: 7-5, 6-4, 6-3. Corretja, winnaar van vijf gravel-toernooien, had alleen in de eerste set moeite met Dewulf, die bij 5-4 voor de setwinst mocht serveren. De Belg verspeelde echter zijn kans.

De 24-jarige Zuid-Europeaan, die op een grand slam nog nooit zo ver kwam, maakte daarna nog maar vijf onnodige missers en overklaste met topspin-groundstrokes zijn tegenstander, die in een uiterste poging om het tij te keren steeds slordiger ging spelen. Corretja, een pure baseliner, ondervond geen last van zijn derde rondepartij van 5,5 uur (een grand slam-record) tegen de Argentijn Gumy.

Na een uur en vijftig minuten was de zaak tegen Dewulf al bekeken. “Hij speelde te constant voor mij. Veel beter dan vorig jaar (toen was Dewulf in de vierde ronde van Roland Garros nog de sterkste van de twee - red.). Ik had gehoopt beter te spelen, maar ja zo gaan die dingen. Het leven gaat door.” Gedesillusioneerd pakte de Belg zijn koffers.

In Barcelona was het daarentegen feest. Dat is de thuishaven van de Spaanse Armada. Hosanna alom. “We spelen ons hele leven al op gravel, dus het is normaal dat we hier goede resultaten boeken. Voor een toernooi oefenen we altijd samen. Dat verklaart ons succes. Het verbaasd me eigenlijk dat we niet met z'n vieren over zijn”, merkte de als veertiende geplaatste Corretja op. “Berasategui (die in de vierde ronde tegen Arazi uit het toernooi vloog - red.) had er ook makkelijk bij kunnen zitten, ware het niet dat hij een spier verrekte.” Het Catalaanse trio heeft echter geen grand slam-record geboekt. Liefst vier Amerikanen maakten in de voorlaatste ronde van de Australian Open '95 en de US Open '79 de dienst uit; de Australiërs presteerden in eigen land hetzelfde in 1974.

Cedric Pioline is degene die ervoor heeft gezorgd dat Roland Garros niet helemaal in het Spaanse tenniskampioenschap is omgetoverd. De Fransman is de enige niet-Spanjaard die de halve finales bereikte, zij het met moeite. In een slopende vijfsetter overwon de man die eerder Richard Krajicek klopte de Marokkaan Hicham Arazi in een zeer attractieve partij: 3-6 6-2 7-6 4-6 6-3. Tot grote vreugde van de circa 16 000 landgenoten op de tribunes.

In de uitputtingsslag van 3 uur en 43 minuten moest de 28-jarige Pioline diep gaan. Arazi kampte met een bloedblaar op zijn voet, maar wenste niet op te geven. De getalenteerde Marokkaan liet ook bij achterstand prachtige winners van zijn racket vliegen. Pioline was echter constanter en zijn vechtlust gaf de doorslag. “Het was heel zwaar, Arazi speelde heel goed. Ik heb waarschijnlijk een beetje geluk gehad”, zei de winnaar. Arazi treurde over gemiste kansen: “Ik heb te weinig avontuurlijk getennist. In de vijfde set was ik fitter dan hij.”

De prestatie van Pioline, die nu Corretja treft, gaf de Franse tennisliefhebbers hoop op een nieuwe titel van een landgenoot. Yannick Noah was in 1983 de laatste Fransman die op het Parijse gravel zegevierde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden