ANALYSE

Pinkpop stunt met de Stones, maar of dat goed nieuws is...

null Beeld ANP
Beeld ANP

Er werden de afgelopen jaren nog wel eens vraagtekens gezet bij het bestaansrecht van Pinkpop. Welnu: Pinkpop leeft. Vandaag baarde de organisatie opzien met de sterkste line-up in jaren.

Rockbrontosaurussen de Rolling Stones werden geboekt, samen met nog een rijtje eredivisiebands: Metallica, de Arctic Monkeys, the Editors, John Mayer. Tot in het buitenland weerklonken de bewonderende reacties op het programma.

Grotere festivals als Pinkpop hebben het lastig. Ook Lowlands heeft tegenwoordig moeite om uit te verkopen. De muziekcultuur is steeds versnipperder geraakt, en de popmuziek is allang niet meer het domein van jongeren.

Dus schoten er de laatste paar jaar steeds meer kleinere en middelgrote festivals uit de grond. Van mei tot en met september kun je ieder weekend wel ergens in Nederland op een leuk festival terecht, dat een of ander deelpubliek bedient, of een of andere muzikale niche in de schijnwerpers zet.

Om in dat overstelpende aanbod toch genoeg te trekken, moeten de grotere festivals dus een list verzinnen. Pinkpop koos al een paar jaar geleden voor de vlucht naar voren: steeds grotere megabands boeken. Fortuinen telde het festival neer om bands als Coldplay en the Foo Fighters binnen te halen. Maar zulke geheide publiekstrekkers zijn steeds schaarser, in een versnipperde muziekcultuur.

En de keerzijde van zo'n focus op grote bands, werd de afgelopen jaren ook duidelijk in het gemopper van muziekcritici over Pinkpop. Het festival is een muzikale monocultuur geworden, zo klinkt het, met vooral rock, waar al het budget opgaat aan de grote namen, en de kleinere bands gereduceerd zijn tot een veredeld voorprogramma.

In het verlengde daarvan is er ook een economische tweedeling ontstaan in de muziekmarkt: een handjevol succesvolle bands kan honderdduizenden, zelfs miljoenen vangen voor een optreden, het gros speelt bij wijze van spreken voor onkosten en een paar gratis biertjes na afloop.

Die ontwikkeling wordt nu alleen maar versterkt, maar het is de vraag of dat goed nieuws is voor de liefhebber van het ouderwetse muziekfestival. Het festival dat een brandpunt van de muziekcultuur was, waar je een breed overzicht kreeg van wat voor stijlen er populair waren, waar je zowel grote namen als jonge beloften kon beluisteren. Het soort festival dat Pinkpop ooit was.

Wie in de zomer van 2014 zo'n muzikale dwarsdoorsnede zoekt, zou wel eens veroordeeld kunnen zijn tot een Spotify-playlist, thuis op de bank. De keuze buiten de deur gaat steeds meer tussen kleine nichefestivals, of poenerig megavermaak.

Coldplay-zanger Chris Martin op Pinkpop 2011 Beeld EPA
Coldplay-zanger Chris Martin op Pinkpop 2011Beeld EPA
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden