Pindakaas

Ook zo'n last van geen flauw idee hoe Nederland er uit zou hebben gezien bij een gesláágd integratiebeleid? Een beetje van hen, een boel van ons en heel veel van mag niet?

Overal, behalve in mijn achtertuin? Een kleurige lappendeken van alleen maar aardige, nette, begripvolle medeburgers? Of iets onbekends, waar we over een jaar of veertig naar toe blijken te zijn gegroeid? Een smeltkroes van linkse idealen uit de vorige eeuw en de rechtse antwoorden van tegenwoordig met nog een scheutje kutmarokkanen? Zoiets zal het wel worden; ongeveer de allereerste voetbalwedstrijd waarbij tien minuten na de aftrap de bal werd uitgevonden, korte tijd later iemand op z'n vingers floot; tien jaar later werd het doelnet bedacht. Als we het allemaal tevoren hadden geweten, waren we alleen voor de hoger opgeleide Turken en Marokkanen gegaan, veel bèta-knuppels en alles met een computer.

Bij een geslaagd integratiebeleid denk ik altijd aan Nederlanders die in enig buitenland werken, die van Shell, Bols, de ambassades, Unilever. Die blijken ook altijd liefst allemaal in dezelfde wijk te willen wonen: nooit problemen mee gehad. Vrouw en kinderen komen zo snel mogelijk over. Ze koken thuis de gestampte pot. Graag mogen ze daar een Europese school bij hebben. Het liefst hebben ze een eigen club met een door vrijwilligers bezette counter waar pindakaas en hagelslag te koop is. 's Avonds doen ze de lamp wat lager en als je dan door je oogharen kijkt lijkt het verdraaid wel een bruine kroeg met bezopen mannen.

Ze vieren Sinterklaas, Kerstmis en Koninginnedag onder elkaar, als het Nederlands elftal speelt, loopt het altijd vol. En eens per jaar stallen ze alles uit wat ze hebben gemaakt op de handvaardigheidsclub tegen de verveling onder de dames en dat heet dan een expositie waar ook de 'locals', zoals ze de plaatselijke bevolking een beetje denigrerend noemen, hartelijk welkom zijn; wel overal met je vingers afblijven. Ik vrees dat in onze optiek die kolonies, getto's en achterstandsbuurten, ach, het zullen ook meestal wel villawijken zijn, niet steeds als voorbeelden van een geslaagd integratieproces kunnen worden aangemerkt. Maar gelukkig voor de door óns uitgezonden gastarbeiders doen ze daar in Qatar, Sierra Leone en Koeweit niet aan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden