Pim, Frits en Ida Genootschap: Ook Leefbaar Nederland misbruikt Bomans

De sites Stormfront.org en Nieuwrechts.nl zijn niet de enige die de schrijver Godfried Bomans met een verzonnen citaat voor hun karretje proberen te spannen (zie onze editie van een week geleden).

Het wakend oog van het Bomans Genootschap is ook gevallen op een geval van misbruik van 'Pim, Frits en Ida', de serie schoolboekjes die Bomans in de jaren zestig schreef.

Honderdduizenden kinderen hebben vanaf midden jaren zestig dankzij 'Pim, Frits en Ida' leren lezen. Bomans schreef de laatste deeltjes in 1968. Zo'n vijfendertig jaar later stuitte het Bomans Genootschap op internet op een gekunsteld, verzonnen bericht onder de kop 'Godfried Bomans voorspelde succes Leefbaar Nederland'. Het meldt dat Bomans bij het schrijven van 'Pim, Frits en Ida' Pim Fortuyn al in gedachten had, hoewel de politicus in die tijd nog een broekie was. En 'Frits' was volgens het bericht uiteraard Frits Bolkestein, toentertijd beginnend manager bij Shell.

Het genootschap schrijft de flauwiteit toe aan 'kringen rond de LPF en Leefbaar Nederland'. Ook de illustrator van Pim, Frits en Ida', Rien Poortvliet, krijgt in het internetbericht opeens de trekken van een ziener. Onder een originele tekening van hem hebben de auteurs van het bericht een nieuw onderschrift gemaakt, dat treffend Fortuyns boodschap over de noodzaak van dichte grenzen weergeeft: ,,En nu allemaal het land uit en niet meer terugkomen. Het is al druk genoeg.''

Bij het genootschap zijn ze niet gelukkig met het misbruik van hun schrijver. Volgens de Bomans-kenners dacht de hoofdonderwijzer uit 'Pim, Frits en Ida', meester Wittebol, anders dan Fortuyn over racisme en discriminatie. Aan het einde van hun lagere-schooltijd geeft Wittebol een levensles aan zijn leerlingen mee die haaks staat op Fortuyns opvatting dat 'de' islam achterlijk is en de grenzen daarom voor 'de' moslims dichtmoeten, een zienswijze die nu door Fortuyns zelfbenoemde opvolger Wilders wordt uitgedragen.

Wittebol: ,,Wees daarom op je hoede, als je iemand hoort praten over: de Duitsers hebben dit gedaan, de Joden dat, de Fransen zijn zus en de katholieken zo. 't Gevaar zit in het woordje 'de'. Want zie je, 'de' Duitser is een bedenksel. Er bestaat altijd maar 'een' Duitser. Het is natuurlijk wel makkelijk om op de mensen het etiket van hun groep te plakken en 't spaart ook tijd. En toch moeten we de moeite nemen om elk mens afzonderlijk te bekijken. Je ziet dan iemand voor je die op niemand anders in de hele wereld lijkt en waarvan er ook maar één voorradig is. Wie spreekt over 'de' jood is eigenlijk al 'n antisemiet, ook als hij er iets aardigs van zegt. Hij moet praten over één bepaalde jood. Men is allereerst mens. Dàn pas ben je lid van een kerk, bewoner van een land of heb je 'n bepaalde huidskleur.''

Volgens het genootschap had links destijds een parti-pris tegen Bomans. Het zag hem als een rechtse conservatief. Des te opmerkelijker dat Bomans zich met de opvatting die hij via de mond van meester Wittebol uitspreekt, op één lijn bevindt met zijn Franse collega Albert Camus, een toenmalige held van links. Camus keerde zich aan het begin van de jaren vijftig tegen elk politiek systeem dat de mens als 'ding' behandelt en niet als doel in zichzelf, als individu. Volgens Camus-kenner Daan Rovers zou de Franse schrijver zich daarom in deze tijd hebben gekeerd tegen politici die niet van 'een' maar van 'de' moslim spreken, en daarom een tasjesdief uit de Oosterparkwijk samen met Samir A. op één hoop vegen als representanten van gesjeesde, criminele Marokkaanse jongeren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden