Pierikjaure

Splinks (Kontrans 739, Distributie BVHaast) Flux de Bouche (Staalplaat STC0046)

KEES POLLING

Met dit septet, met stersolisten als trompettist Angelo Verploegen en altsaxofonist Bart van der Putten, maakte hij een van de leukste cd's van de laatste tijd: 'Splinks'. Tegelijk verscheen zijn solo-cd 'Flux de Bouche'. Laat Blonk zich op 'Splinks' kennen als een geinspireerd groepsleider en origineel componist, 'Flux de Bouche' bevat louter pure klankgedichten.

Op 'Flux de Bouche' gaat hij qua stemgebruik een stuk verder dan bij zijn groep. 'Splinks' bevat elf stukken, 'Flux de Bouche' zestien. Met zijn groep vertolkt hij slechts twee stukken van een ander, beide van Lucebert ('Sonnet' en 'Hymn').

Op zijn solo-cd staan teksten van onder meer Hugo Ball, Tristan Tzara en Robert Wilson. Blonks eigen teksten bestaan voor het grootste deel uit zelfverzonnen woorden. Een fraai voorbeeld is het lied 'Pierikjaure' (op 'Splinks'): 'Pielloriepjoure? / Kisuris Kisuriskatan Kuoletis, Suolanjunnje / Litnokjakatj?'

De manier waarop Blonk de woorden uitspreekt, is onnavolgbaar. Hij kauwt en herkauwt ze, legt accenten die alleen hij kan bedenken. Elk woord krijgt een betekenis. Hetzelfde geldt voor teksten als 'Maar soms bij nacht en ontij / vliegt zij rond boven de steden / met een karaf paarse verf / en maakt tekens aan de wand' (uit 'Vreemd Lied' van 'Splinks').

Als luisteraar maak je bij dergelijke zinnen je eigen verhaal. De enige steun die je daarbij krijgt is die van de muziek. Op 'Flux de Bouche' ontbeer je die steun. Hier neemt Blonk je mee op reis door een even fantastisch als

erbergzaam landschap.

'Soundpoetry' noemt Blonk het. En dat klopt wel. Door zijn uitspraak, zijn soepele, vloeiende, scherpe articulatie, krijgt elk woord een betekenis die de letterlijke betekenis ontstijgt.

Voor wie een muzikale omlijsting nodig heeft om van taalexperimenten te kunnen genieten, komt op 'Splinks' volop aan zijn trekken. Blonks muziek is bijzonder toegankelijk, zonder conventioneel en voorspelbaar te zijn. Evenals in zijn teksten, zit zijn muziek vol humor.

In 'Sonnet' speelt Blonk met jazzrock-ritmes, 'Pierikjaure' opent met een sonore bassolo van Jacko Schoonderwoerd, en in 'No doubt about doubt' wordt een ballade onderuit gehaald. Het titelnummer, notabene uit 1982, is opgebouwd rond een pakkend jazzy thema en wordt even pakkend en fris vertolkt.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden