Piepjonge verdachte 'boft' met werkstraf

De politierechter kijkt ervan op. Vroeger deed ze jeugdstrafzaken als officier van justitie, later als rechter. Vrijwel nooit vergezelden ouders hun kind als dat voor haar moest verschijnen.

Nu heeft achter in de zaal een moeder plaatsgenomen. Een trotse vrouw, de kin omhoog, die aandachtig de zaak volgt. Ze kijkt haar ineengedoken, tengere zoon op de rug. "Piepjong nog", net negentien, beschrijft de rechter hem, maar aangebracht omdat hij zich met zware criminaliteit heeft ingelaten.

De rechter citeert zonder veel details uit het politierapport. De jongen, geboren in Ghana, vertelt daarin bedreigd te zijn door een anonieme Antilliaan. De man - met dreadlocks beschrijft hij - geeft hem een American Express creditcard op zijn naam. Hij krijgt opdracht om in hotel Hampshire kamers te boeken voor twee Ghanese landgenoten.

Op camerabeelden is te zien hoe hij met het tweetal oploopt naar het hotel, maar hij zegt dat hij hen niet kent. Een oplettende hotelmedewerkster checkt even later nogmaals bij American Express de creditcard. Die blijkt vals.

De echte pas staat op naam van een Amerikaanse vrouw in New York. Ze weet van niets. Ze is het slachtoffer van skimming, een gekende methode waarmee criminelen betaalgegevens achterhalen en kopiëren. Het hotel waarschuwt de politie, die de Ghanese hotelgasten ophaalt. Agenten treffen 6860 euro in contanten en een koffer vol - mogelijk nagemaakte - dure horloges aan. Hoe was het afgelopen als de verdachte in de greep was geraakt van dit soort lieden?

Waarom hij zich op het verkeerde pad begaf blijft onduidelijk. De vragen van de rechter en officier van justitie daarover zegt hij moeilijk te begrijpen hoewel hij het Nederlands prima beheerst. Eigenlijk lijkt hij zelf in het duister te tasten hoe het zover is gekomen. In zijn schaarse antwoorden domineert spijt.

Nauwelijks hoorbaar verklaart hij: "Ik doe zelf niet dit soort dingen. Toch heb ik het gedaan. Het was fout. Het spijt me erg. Ik wil de goede dingen doen." Wel heeft hij een schuld van 340 euro, een boete omdat hij kort daarvoor in een auto had gereden zonder rijbewijs. De 'Antilliaan' betaalde hem toch 50 euro?, vraagt de rechter. "Ik wilde het geld niet." De man dwong hem het in zijn zak te steken. "Ik was doodsbang. Ik had slimmer moeten zijn."

De officier van justitie beklemtoont ook het geluk dat de jongen betrapt is bij dit ernstige misdrijf. Want met dit soort praktijken wordt een wereldwijd betalingssysteem gebaseerd op vertrouwen ondermijnd. Daar staan zware straffen op, in zijn geval - voor het gebruik van een valse creditcard - drie maanden gevangenisstraf, onvoorwaardelijk. Omdat hij geen strafblad heeft, spijt betuigt, naar school gaat en thuis woont, besluit ze 180 uur werkstraf (60 uur voorwaardelijk) te eisen.

De rechter gaat daarin mee, maar waarschuwt: "Je boft dat je een werkstraf krijgt. Het is wel een straf want je moet goed voelen dat het heel ernstig is wat je hebt gedaan." En met een knikje naar zijn moeder: "Ik hoop je niet meer te zien en dat je hiervan sterker wordt".

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden