Pianomuziek van onder de zinderende Spaanse zon

CHRISTO LELIE

pianomuziek

Roberto Cominati Koninklijk Concertgebouw ***

Eind negentiende eeuw ontdekten de Spaanse componisten de kracht van de Andalusische volksmuziek en gingen die gebruiken in hun composities. De drie grootmeesters onder hen, Isaac Albéniz, Enrique Granados en Manuel de Falla, schiepen aldus een piano-oeuvre dat bijna geheel gebaseerd was op Spaanse dansritmes en flamenco-toonladders. Hun geraffineerde pianostijl konden zij echter slechts ontwikkelen onder de invloed van hun Franse collega's, met name Debussy en Ravel, met wie ze in Parijs bevriend waren geraakt. Op hun beurt putten deze Franse 'impressionisten' graag uit de Spaanse volksmuziek.

Die kruisbestuiving tussen de Spaanse en Franse componisten was het thema van een prachtig samengesteld recitalprogramma door de Italiaanse pianist Roberto Cominati. Zondag verving hij in de Grote Zaal van het Koninklijk Concertgebouw de zieke Cubaan Jorge Luis Prats, die een compleet Spaans programma had zullen spelen. Cominati, een nieuwkomer in de serie Meesterpianisten, vertolkte voor de pauze werken van Albéniz, Granados en De Falla, die na de pauze gespiegeld werden aan composities van Ravel en Debussy. Over vrijwel dit gehele, verrukkelijke programma scheen de zinderende Andalusische zon, dan wel de koele maan en de overweldigende, zuidelijke sterrenhemel. Die zwoele zomernachten waren te horen in Debussy's 'La soirée de Grenade' en 'Claire de lune' (eerste toegift).

Roberto Cominati (1969) is een pianist die ondanks vele internationale successen in ons land weinig bekendheid geniet. Zondag presenteerde hij zich als een eerlijk muzikant die gaaf en met smaak musiceert en ruim voldoende techniek heeft: dat laatste toonde hij in het virtuoze 'Allegro de Concierto' van Granados. Ook zijn vertolkingen van de Spaanse karakterstukken en dansen, delen uit Albéniz' 'Suite Española' en 'Iberia' en 'Cuatro Piezas Españolas' van De Falla, waren zeer aangenaam om naar te luisteren. Ondanks zijn evidente kwaliteiten wist Cominati niet te fascineren in de Spaanse stukken, doordat het hem ontbrak aan fantasie en kleur.

In de Franse stukken was Cominati's spel gedifferentieerder. Vooral 'Une barque sur l'océan' van Ravel leverde een hoorbaar plaatje op van een deinend schip. In Ravels Sonatine en ook in de werken van Debussy was zijn spel niet helder genoeg en in 'Chanson Bohème' uit 'Carmen' van Bizet soms op het groezelige af. Als slotstuk van dit recital was deze Moszkowski/Bizet-transcriptie pianistisch niet sterk. Cominati had er beter aan gedaan de spetterende fantasie die Vladimir Horowitz over onder meer dit thema uit Carmen schreef in te studeren.

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden