Phelps wil eindelijk genieten

zwemmen Meest gedecoreerde olympiër aller tijden Michael Phelps (31) zwemt zijn vijfde Spelen. Dit keer staat zijn geluk voorop.

Het gebeurde op een dag in september, twee jaar geleden. Michael Phelps stuurt een sms naar zijn manager. De meest gedecoreerde olympiër aller tijden schrijft dat hij denkt dat hij niet meer wil leven.

De wereldberoemde Amerikaanse zwemmer, in bezit van een recordaantal van 22 olympische medailles, heeft die avond doorgebracht in het casino. Hij heeft gedronken en stapt in de auto. Er stopt een politiewagen achter hem en hij wordt aangehouden voor rijden onder invloed.

Na een kort verblijf op het bureau stort hij in. Phelps heeft alles wat hij zich kan wensen. Geld, vrije tijd, roem. Maar van binnen is hij kapot en weet hij zich geen raad met het leven zonder topsport.

In de achtbaan naar achttien keer olympisch goud is Phelps vergeten tijd te steken in de ontwikkeling van zijn persoonlijkheid. Op zoek naar een oplossing laat hij zich opnemen in een afkickkliniek.

Twee jaar later. Het olympisch dorp in Rio, gistermiddag. Phelps, die het geluk heeft teruggevonden, maakt zich op voor zijn vijfde Spelen. Honderden verslaggevers zijn toegestroomd voor de persconferentie met de legende. Tientallen cameraploegen staan achterin de zaal klaar om een shot te maken van de 1,93 lange Amerikaan, die er nog precies hetzelfde uitziet.

Dat scherpe hoektandje. Het slungelige voorkomen met de flaporen. Die ellenlange armen - met een spanwijdte van 2,04 meter. Straks zal hij er voor de estafettes en zijn drie individuele starts - de 100 en 200 vlinder en 200 wissel - weer die typische harde zwaaien mee maken voordat hij van het startblok duikt.

Uiterlijk onveranderd, maar van binnen is Phelps getransformeerd. "Dit zijn de beste twee jaar van mijn leven geweest", vertelt de man die morgen de Amerikaanse vlag zal draaien tijdens de openingsceremonie. "In vele opzichten. Ik kan mijn carrière nu afmaken op de manier waarop ik dat in Londen niet kon doen. Met plezier in de sport."

Met een minimale voorbereiding - Phelps had geen motivatie meer om hard te trainen - won de 'Bullet uit Baltimore' vier jaar geleden op zijn beoogde laatste Spelen nog zes medailles, waarvan vier keer goud.

Eigenlijk had hij misschien na Peking al moeten stoppen, vond zijn coach Bob Bowman. Maar zijn pupil was pas 23 jaar oud, had geen opleiding en vanuit commercieel oogpunt zagen zijn sponsors liever dat het fenomeen nog even doorging.

Zijn ster rees, zelf raakte hij in een dal. "We hebben een monster gecreëerd en na Peking was het te groot om te falen", aldus Bowman. "De slechte relatie met zijn vader, hoe hij met zijn beroemdheid om moest gaan. Van dat soort dingen dacht ik: daar dealen we later wel mee."

In de afkickkliniek voor zijn alcoholverslaving keek Phelps eindelijk in zijn ziel. Voor het eerst in zijn leven had hij aandacht voor de mensen om hem heen. De coach vertelde in april aan de New York Times hoe hij zag hoe zijn pupil was veranderd.

Hij herkende de zwemmer, die amper de namen van zijn eigen teamgenoten kende en zich met zijn koptelefoon afsloot voor de wereld, niet meer. "Hij had ineens een verhaaltje over iedereen. Ik heb hem nog nooit zo gezien. Ik keek hem aan van: wie ben jij?"

Phelps krabbelde op. Hij legde de ruzie met zijn vader, met wie hij een tijd geen contact had, bij en sprong weer in het water bij Bowman, in eerste instantie als bezigheidstherapie.

De zwemmer die een tijdje fanatiek had gegolft, vond in het bad zijn plezier in het leven terug.

Coach en pupil besloten er in Rio nog één keer voor te gaan. Om eindelijk eens te genieten. En met liefde voor zijn sport met pensioen te gaan.

Op 31-jarige leeftijd tellen de medailles niet meer. Al heeft Phelps nog steeds grote kans op eremetaal met de tweede seizoenstijd van de wereld op de 100 vlinder en 200 wissel.

De machine is een mens geworden. Eentje die blij is als een kind wanneer hij Novak Djokovic in het olympisch dorp tegenkomt. "Ik zag hem en dacht: ik moet een foto met hem", lacht Phelps, die dit jaar voor het eerst vader werd, van een zoon. "Vroeger praatte ik met niemand. Ik had altijd een koptelefoon op. Nu ben ik meer open en relaxed. Na alles wat ik heb meegemaakt brengen deze Spelen mij nu al tien keer meer emotie dan welke Spelen dan ook."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden