Peter Dekkers

We deelden pas een paar maanden een bureaublok en nu ben je alweer vertrokken. Het ging voor jou allemaal ook wat snel, maar je liet het gelaten over je heenkomen. Volgens mij had je best nog even door gewild met de bladenrubriek en de lijstjes op zaterdag. Omdat je helemaal geen zin had in allerlei gedoe, heb ik je op je laatste dag niet eens de hand kunnen schudden, maar bij deze dan: het ga je goed!

Geen chauffeur die je comfortabeler rijdt dan Peter Dekkers. Ook op een volle snelweg in de ochtendspits kiest hij steeds de strook waar rondom zijn wagen volop ruimte verschijnt. In Amsterdam kan hij tijdens elke rit wel een plek aanwijzen waar hij eens voor zijn rij-examen zakte. Was beledigd dat we een Fiat Panda kochten zonder hem te consulteren.

Zijn vormgeving van pagina’s was even rijk en barok als later zijn schrijfstijl. Schreef als gastauteur een aangrijpend persoonlijk verhaal in Opinio.|

Een dag voor zijn laatste dag, bij Trouw dan, zegt Peter Dekkers in het rookhok: „Dit had ik een paar maanden geleden niet geloofd”. Hij dacht: „Ik knoop er nog wat jaartjes aan vast en daarna ga ik dingen doen, die ik altijd al heb willen doen”. Het liep anders en een uur na die sigaret in het rookhok wordt hij op zijn werkplek al toegesproken, in lovende taal. Morgen is er nog een dag en daarna wordt het voor Peter nooit meer hetzelfde. Alles wordt anders, zonder Trouw immers, en dat onvoorbereid. Maar Peter, het voordeel is dat je op straat (nog) geen rookhok nodig hebt.

De collega die als geen ander in het computerloze tijdperk in hoog tempo varianten van voorpagina’s schetste om met een prachtexemplaar te eindigen.

Het is tien uur ’s avonds. Dirk Scheringa vecht bij de rechtbank voor het voortbestaan van zijn bank. Plotseling duikt bij de rechtbank Peter Dekkers op. Hij is bezig aan zijn avondwandeling, dit keer even naar de rechtbank. Wandelen met een journalistieke doel, zo kende ik Peter nog niet. In de laatste weken voor zijn vertrek hadden we het over alles, van auto’s tot beleggen in munten en aandelen. Ik zal de gesprekken missen. Het is vreemd om iemand die je voor het eerst zag in 1972 niet meer te zien. Hij zal wel weer een keer opduiken tijdens een avondwandeling.

Het moet alweer vijftien jaar geleden zijn, jij was opmaker en ik chef nacht. Maar nog steeds kan ik geen brandweersirene langs horen komen of ik hóór je zeggen: ’Daar gaat de brandweer, kroketten halen’.

Peter, eindelijk heb je tijd om al die mooie plekken in Nederland te bezoeken, die je altijd nog eens wilde zien. Op redacties zijn er altijd mensen die de olie in de raderen zijn, zonder wie van alles in het honderd zou lopen. Zo iemand ben jij, het oliemannetje van Trouw. Ik hoor het nu al kraken Blijf gezond (genoeg) en geniet van je vrijheid.

Bijna onmerkbaar kwam jij ’s ochtends de redactie op en vertrok later (vaak al in de avonduren) met ’tot morgen’. En zo lagen er de laatste jaren iedere dag twee of vier pagina’s met wetenswaardigheden over radio en televisie in de krant. Een overzichtelijke klus, noemde jij het zelf bescheiden, na jaren werken in de avond en de nacht. Nu is het tijd om in je huis te klussen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden