Personages die als vloeitjes over het toneel waaien

dans

Ekman/Carrizo/Pite/ Lightfoot en León Nederlands Dans Theater ****

Dit is het eerste programma van het Nederlands Dans Theater (NDT) dat onomwonden de koers laat zien die artistiek leider Paul Lightfoot vanaf zijn aantreden in 2011 heeft willen inzetten: theatraal danstheater met scherpe tanden, uitdagend voor het ensemble van topdansers in alle facetten.

Volgens Lightfoot is bij NDT de aandacht de laatste jaren (te veel) uitgegaan naar de dans, en is het woord 'theater' in de naamvoering naar de achtergrond verdrongen. Meer theatraliteit dus als basis om vanuit te vertrekken, en dan is de keuze voor Gabriela Carrizo van het Brusselse theatergezelschap Peeping Tom een goede. Ze laat zien dat deze dansers haar beeldzwangere fysieke theater naar een hoger level kunnen tillen.

In 'The missing door' transformeert een huiskamer tot het voorportaal van een beklemmende tussenwereld. Wat doet dat lijk daar op de grond, en waarom heeft de voorbijganger bloed aan zijn handen? Carrizo maakt er een surreële thriller van, waarbij 'Twin Peaks' kleutertelevisie is. Langzaam begint de ruimte een eigen wil te vertonen; de deuren klapperen, gaan uit zichzelf open of weigeren dienst. Knap hoe Carrizo de ontsporing fysiek in beeld brengt, de diepstgewortelde angsten raakt en er een hallucinaire trip van maakt. De personages stuiteren als in een vastgelopen filmopname, waaien als vloeitjes over het toneel en het eindigt in een tijdsloep waarmee alles van voren af aan begint.

Alexander Ekman benadert in 'Definately two' zijn thema minder gelaagd. Vermakelijk is het wel, dit tweeluik over liefde, dat in twee meer uitgewerkte separate delen zou werken, maar in samenhang onbevredigend en onaf is. In het eerste deel bepaalt grote vreugde de sfeer, van het soort van de filmmusical 'Singin' in the rain', zoals Ekman tal van cinematografische verwijzingen verwerkt.

En dan is Ekmans tweede deel opeens veel serieuzer van toon, op film aangekondigd als 'De ontwikkeling van liefde'. Alsof vergankelijkheid van liefde nog niet duidelijk wordt in een mannenduet vol lief kemphanengedrag van aantrekken en afstoten, laat de geluidsband niets aan de verbeelding over. In een gesproken litanie van vragen verwordt de liefde binnen een mensenleven tot een zaak van geboren worden en in luiers weer doodgaan.

Dan zijn de reprises van Crystal Pite en Lightfoot en León weer van uitzonderlijk niveau op álle fronten: dans, vormgeving én theatraliteit: het klopt gewoon.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden