Peper en zout

Nee, ik heb er geen mening over. Want voor je het weet gaat een legertje gefrustreerde twitteraars in je eigen stuk naar kromme zinnen vissen. Het onderwerp is bovendien explosief, brandbaar en zaait tweespalt. Niet eerder tijdens mijn lange verblijf in de polders heb ik dit volk zo verdeeld, dolfurieus en in zichzelf gekeerd gezien. Het is de straat tegen de grachtengordel, de elite tegen het gepeupel, De Bie tegen De Leeuw.

Terwijl het koninklijke feest dat de natie moet verenigen al in aantocht is, lijkt het of het land aan de rand van een burgeroorlog balanceert. 'Het was maar een liedje!' zou ik willen uitschreeuwen om iedereen tot bedaren te brengen. In Engeland gaan ze met elkaar op de vuist naar aanleiding van de dood van een oud-premier. In Frankrijk kunnen ze elkaars bloed drinken sinds het homohuwelijk op de politieke agenda is gezet. Ook niet fraai, maar dat zijn tenminste onderwerpen die de moeite waard zijn. In Nederland staan we op het punt elkaar de strot af te bijten voor een liedje dat niet iedereen bevalt. En dat na succesnummers als Ding-a-Dong en Sha-la-lie die Nederland groot hebben gemaakt.

Frappant is wel hoe het collectieve geheugen van dit volk disfunctioneert. Ga maar na: de tekst van het nu ingetrokken Koningslied past in een lange traditie. Drieëndertig jaar geleden verscheen Willy Alberti ten tonele om de abdicerende koningin Juliana een hart onder de riem te steken. En niemand die toen over 'beschamende en gezwollen taal' repte. Ik hoorde zijn liedje aan met enige verwondering: 'Juliana bedankt voor al die mooie jaren/ Voor de tijd die u gaf, voor 't volk van Nederland/ Juliana bedankt, al kreeg u zilv'ren haren/ Uw hart bleef van goud, omringd door diamant.'

Het was trouwens een bijzonder vruchtbaar jaar, want in 1980 componeerde André van Duin een formidabele hit die 'Juliana bedankt' voorbijstreefde: 'Nederland die heeft de bal/ Die mooie bal van goud.' Waaraan de zanger tal van variërende vondsten toevoegde die met 'goud' moesten rijmen: 'Peper en zout/ Je eten staat koud/ Ik heb het benauwd/ En buiten is het koud/ Mijn zus is getrouwd.' Dat liedje was bedoeld als een steuntje in de rug van Oranje dat het EK in Rome moest spelen. Het nationale elftal werd al bij de eerste ronde door Duitsland eruit geknikkerd.

Voor deze keer zou ik geharde monarchisten toch tegemoet willen komen want ook een barslecht liedje met kromme zinnen kan garant staan voor succes. Althans in republikeinse oorden. Zo heeft Carla Bruni een liedje gemaakt over haar man, de ex-president Nicolas Sarkozy die ze in haar tekst het pseudoniem Raymond geeft: 'Mijn Raymond, hij heeft alles goed/ 't is authentieke waarde/ Om de Rubicon over te steken/ Kun je niet zeggen dat ie aarzelt/ mijn Raymond, hij is loeigaaf/ 't is een atoombom/ wanneer hij binnenvalt potverdorie/ de lucht wordt elektrisch.'

Haar cd werd op 1 april (!) uitgebracht en staat al weken nummer 2 in Frankrijk. Ach, niet treuren: kort na het geaborteerde Koningslied krijgen we het Eurovisie Songfestival met het crematieliedje van Anouk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden