Penalty's worden Oranje nu fataal

Ron Vlaar reageert verslagen na zijn gemiste penalty. Beeld afp
Ron Vlaar reageert verslagen na zijn gemiste penalty.Beeld afp

Op de strafschopstip, een ronde eerder nog een zoete plek van jubel en heldenverhalen, zeeg Oranje door de knieën, en daarmee kwam een einde aan de droom van een bondscoach, Louis van Gaal, en uiteindelijk die van het volk. Met een vechtersmentaliteit die zelden door een Nederlandse ploeg was verstoond, had Oranje zich vastgebeten in zijn opponent (0-0), die desondanks in extremis koel triomfeerde.

Argentinië baande zich met vier rake trappen, waar Vlaar en Sneijder voor Oranje misten, voor de vijfde keer in zijn voetbalhistorie een weg naar de finale, zondag tegen Duitsland. Nederland en zijn coach konden zich niets verwijten, hoe zuur de ontknoping in eerste aanleg mocht aanvoelen. In Brazilië was in de achterliggende weken al veel meer bereikt dan vooraf gevraagd had mogen worden, aan de hand van Van Gaal die zonder twijfel het uiterste uit de bepaald niet bovenmatig getalenteerde ploeg had weten te halen, het uiterste dat nog een derde plaats zou kunnen zijn, zaterdag in het troostduel met Brazilië.

In Sao Paulo had Oranje zijn stellingen volgens een inmiddels bekend patroon in zijn WK-systeem betrokken, om daarmee een toch balvaardiger opponent op te vangen. Maar óók was bevestigd, op een meer gereguleerde wijze dan in de bizarre eerste halve finale, dat in dit stadium veel van het voorgaande niet meer telt. Het veelbesproken systeem, waarin volgens criticasters het initiatief herhaaldelijk onnodig was weggeven, was deze avond het enig mogelijke middel geweest, in het verweer tegen een soepeler tegenstander.

De wonderbaarlijke genezing van De Jong
De versneld teruggekeerde De Jong beijverde zich om in het hart van het veld de poorten te sluiten, in de nabijheid van de lang in sussende lethargie loerende, doch nooit exploderende Messi. Maar op de linkerkant konden Blind en met name Martins Indi de Argentijnse prikken aldaar met de grootste moeite en nu en dan helemaal niet weerstaan. Het kwam Martins Indi in het slotgedeelte van de eerste helft op een gele kaart te staan, nadat Messi hem was ontglipt, en halverwege werd hij vervangen door Janmaat.

Argentinië had zich vaster aan de bal getoond, onder leiding vooral van middenvelder Mascherano, maar Van Gaal kon opnieuw constateren dat Oranje in de alternatieve strijdwijze met een extra verdediger nauwelijks kansen hoefde toe te staan. Maar aan de overzijde was de ingekapselde Robben niet één keer gelanceerd, en de radeloos ogende Van Persie had zich niet kunnen bevrijden van de mannetjesputters in het Argentijnse verdedigingscentrum.

Stoere verdediging
Na een uur moest Oranje verder zonder de uiteraard nog beperkt belastbare De Jong. Gedurfd riep Van Gaal de kleine Clasie als diens vervanger op, zijn enige in Brazilië nog niet ingezette veldspeler en de zevende vertegenwoordiger uit de eredivisie op het veld. Ook in de lichtere samenstelling wist Oranje zich aan te passen aan de toegenomen intensiteit, met stoer verdedigen over en weer, óók en opnieuw van Vlaar en De Vrij.

In die stijl was Robben in de slotfase van de reguliere speeltijd gestuit door Mascherano en in de verlenging verstijfden Oranje en Nederland al (zoals in de vorige ronde tegen Costa Rica) bij een verkwanselde kans voor invaller Palacio. Daarna werd alsnog de weg versperd naar de finale, waarop Oranje in alle eerlijkheid ook weinig aanspraak had kunnen maken op een avond waarop het wapen Robben, het enige echte in Brazilië, was gedemonteerd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden