Pelgrimsoord voor wie drukte van Pio mijdt

Even had de wereld oog voor het Italiaanse Varese tijdens de hectiek van de wereldkampioenschappen wielrennen. Het ándere Varese is een pelgrimsoord, een wijkplaats voor wie Lourdes en Padre Pio wil ontlopen.

Zacht prevelt Maria Franca uit het Zuid-Italiaanse Foggia het onzevader voor zich uit. Ze is op pelgrimage in de Sacro Monte. „Ik ga hier liever naar toe dan naar het altijd drukke klooster van Padre Pio”, zegt ze glimlachend.

„Hier zijn tenminste niet zoveel mensen die me lopen op te jagen. Nu kan ik zolang over de tocht doen als ik zelf wil. En het is grotendeels buiten, dat vind ik ook prettig.”

Sacro Monte ligt iets ten noorden van Varese, een plaatsje net over de grens van Zwitserland- Italië. De Italiaanse jetset heeft in Varese haar buitenhuizen; afgelopen weekeinde was het stadje toneel van de wereldkampioenschappen wielrennen op de weg. De Sacro Monte is een van de negen Sacro Monti in Noord- Italië. Sinds 2003 staan ze op de Unesco Werelderfgoedlijst. Over een Sacro Monte (letterlijk: heilige berg) loopt een weg waar men al dan niet met ingetogen vroomheid wandelt. Het pad voert langs kapelletjes die verhalen uitbeelden uit het leven van Jezus, de maagd Maria of een andere heilige. Beelden en fresco’s vertellen de verhalen.

Pelgrim Maria Franca is inmiddels aangekomen bij de tiende kapel (’de geseling van Jezus’) waar ze een kraal van haar rozenkrans door haar vingers laat glijden. Als ze de voorstelling van de beeldengroep ziet, wordt ze ontroerd. Langzaam loopt ze verder. „Ik wist niet dat het hier zo mooi was”, zegt ze. „Niet alleen de kapellen zijn overweldigend, ook het uitzicht is dat.”

De bouw van de Sacro Monte in Varese startte in 1604. Het complex bestaat uit veertien verschillende kapelletjes, die elk een ’mysterie van de rozenkrans’ uitbeelden, een verhaal uit het leven van Jezus of zijn moeder. De vijftiende, en laatste, kapel staat na twee kilometer bovenop de berg. Dat is de kerk van het plaatsje Santa Maria del Monte.

In 1680 was het project af. Het was vooral bedoeld voor pelgrims die geen geld hadden om naar het heilige land te gaan toch een mogelijkheid te bieden een pelgrimage te maken. Nu, anno 2008, is het nog steeds een bedevaartsoord. Alleen zijn hier veel minder pelgrims dan in Lourdes of bij Padre Pio.

„We ontvangen ongeveer 30.000 pelgrims per jaar”, zegt Giovanni Luati, medewerker van het informatiepunt in Varese. „Vergeleken met Padre Pio in Zuid- Italië, negen miljoen pelgrims dit jaar, is dat natuurlijk niet veel. Maar dit aantal groeit wel gestaag. De meeste pelgrims komen trouwens op zondag. Op een doordeweekse dag zijn er hoofdzakelijk wandelaars.”

En dat is te zien. Maria Franca is eigenlijk de enige pelgrim vandaag. Ze moet nog een eindje en de weg is niet alleen lang en steil, maar ook niet geplaveid. Maria Franca maakt de tocht in navolging van haar grote idool, paus Johannes Paulus II. „Die was hier op 2 november 1984”, zegt ze. „Daarom wil ik de tocht ook maken.”

Een eindje voor haar wandelen de drie zussen Grazia, Chiara en Luana. „Op pelgrimstocht?” zegt Grazia. „Welnee, we zijn hier om een wandeling te maken en even bij te praten. Hier is daar de perfecte gelegenheid voor. Lekker rustig.”

Ze lopen niet snel en staan af en toe stil om druk gebarend hun verhaal aan elkaar duidelijk te maken.

Pelgrim Maria Franca haalt ze uiteindelijk in. Vriendelijk lachen ze naar elkaar. Dan wandelt Maria devoot verder. Ze pakt haar rozenkrans en prevelt weer zacht voor zich uit. Ze moet nog een steil stuk naar de laatste kapel in Santa Maria del Monte.

Daar wacht haar de beloning van een fantastisch uitzicht en het laatste mysterie. De kroning van Maria, een zwarte Madonna.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden