Peja Stojakovic is eigenlijk altijd op de vlucht gebleven

Het is en blijft een merkwaardig fenomeen: profsporters die, ineens, om welke reden ook, worden verkocht aan een volgende club. Je vraagt je als geïnteresseerde slechts af: hoe gaat dat sociaal? Huis? Kinderen? Taal? School? Aanpassing? Gedrag?

In de echte grote sportwereld vond gisteren weer zo’n ’verkoop’ plaats. Bij een van de grootste nomaden uit het NBA-bestaan, de Serviër Peja Stojakovic, moesten weer verhuiskaartjes gedrukt worden. Deze basketballer van 33 torst een levensverhaal dat er mag zijn: hij was nooit thuis.

Als jongetje vluchtte hij met zijn ouders, beschoten door vijandige Kroaten uit zijn eigen straat, naar Belgrado. Hij had aanleg om een bal in de basket te gooien en zijn volgende woonplek werd Athene. Hij moest er zijn nationaliteit voor inleveren, maar ach: dan maar Griek. Dat leverde ook nog een miljoen extra tekenbonus op. In 1998 was hij het middelpunt van een cluboorlog in Griekenland; als import schoot hij PAOK naar de bekerfinale. Rellen op straat braken uit, de Serviër had de boel verraden.

Er volgde een verhuizing naar Sacramento in de NBA. Met enige tegenzin, want de jonge ster eiste speeltijd die hij wel in Europa vond, maar in de VS niet automatisch kreeg. Er moest onderhandeld worden; speeltijd tegenover dollars. Stoja won. In de hoofdstad van Californië werd hij een zwijgzame, verwende, goed schietende held die veel scoorde, weinig hard liep, maar nuttig en efficiënt speelde.

Hij verdiende miljoenen, hij en zijn vrouw, het Griekse topmodel Aleka Kamila, werden Bekende Amerikanen, hij werd drie maal NBA All Star, een seizoen bijna topscorer, won twee maal de driepunt schotcompetitie tijdens het All Star-weekeinde. Zijn kostje leek gekocht.

Totdat de chemie in Sacramento opraakte. Stojakovic werd wat lui, bewoog zich nog tussen kop van de bucket en kop van de bucket en werd in 2006 gesommeerd naar de Indiana Pacers te vertrekken.

Dus pakte hij zijn boeltje, verhuisde, schoot zijn ballen erin in Indianapolis, maar daar had men hem snel door: hij miste play-offduels met een rotte knie en men vond hem volgevreten. Hij kon doorreizen: naar de New Orleans Hornets. Inpakken en wegwezen.

Hij verhuisde naar New Orleans, voor een jaar naar Oklahoma City toen door Katrina niet in New Orleans gespeeld kon worden en raakte weer geblesseerd. Maar de sterke Servische aanhang in Toronto klapte luid toen hij verkocht werd en voor de Toronto Raptors ging spelen. Weer een verhuizing en weer tekende hij een miljoenencontract.

Eergisteren kwam er een klein bericht langs: Stojakovic verkocht aan de Dallas Mavericks. Weer kon hij inpakken, weer moest hij een vreemde kleedkamer binnenlopen en zich voorstellen. Weer een andere coach, een andere stad, een andere cultuur, andere medespelers, een ander hotel voor de eerste dagen en een ander huis later, een andere auto, een ander telefoonnummer, andere gezichten, karakters

De dollar echter blijft steeds dezelfde, net zoals de ring overal op 3,05 meter hoogte blijft hangen. En steeds weer is er een clubeigenaar die hem haalt en betaalt. Dat gaat nu zeventien jaar aan een stuk door. Dallas lijkt zijn eindpunt, want veel mobiliteit zit er niet meer in het spel van de man die ooit Mister Europe Basketball heette te zijn.

Zijn eerste club ooit? De fraaiste naam die je in de sport tegen kunt komen (mijn onvergetelijke collega Henk Terlingen kende de juiste uitspraak): KK Crvena Zvezda. Hij speelde er tijdens de Balkanoorlog. Soms moest je vluchten voor kogels en aanvallen van vreemden. Stojakovic is eigenlijk altijd op de vlucht gebleven.

Nu huist hij in het mekka van de Amerikaanse beschaving: Dallas. De dollars zijn er goed en sterk. Hij moet een rekening hebben van meer dan 70 miljoen dollar. Dat maakt het drukken van verhuiskaartjes iets makkelijker.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden