Review

'Pedofielen houden van kinderen'

Sjon Hauser: De strepen van de tijger. Uitg. Nijgh & Van Ditmar. ¿ 34,90

Het leven voor een Nederlandse schrijver/ journalist in Thailand is moeizaam, bekent hij. Het valt niet mee media voor artikelen over Thailand te interesseren. Sjon Hauser, van huis uit bioloog, verdiepte zich in de economie en de politiek van Thailand. Maar voor verhalen over die onderwerpen kreeg hij in Nederland geen poot aan de grond.

Tenzij het over sekstoerisme ging. En juist op dat punt is hij zeer gevoelig. Hauser ergert zich aan de ongenuanceerdheid, waarmee in westerse landen over sekstoerisme en kindermisbruik wordt geschreven. Het wordt sterk overdreven. Vindt hij. “Het is het laatste schrikbeeld dat nog overeind staat. Vroeger konden we ons druk maken over de prostitutie in eigen land, maar die hausse is voorbij. Nu wordt het op de kindertoer gegooid. Je ziet eigenlijk door de geschiedenis een continue lijn van seksuele frustratie en sensatiezucht. Natuurlijk, er komen mannen naar Thailand die met jongens en meisjes naar bed gaan, maar de omvang van deze excessen staat in geen verhouding tot het beeld dat er in de media wordt geschapen.”

Hauser laat zijn afkeer over de bestrijders en beschrijvers van het sekstoerisme duidelijk blijken in zijn boek. Voor een reisgids die hij in opdracht van de ANWB maakte over Thailand reisde Hauser af naar Pattaya, door The Washington Post ooit uitgeroepen tot de vunzigste stad ter wereld. “Omdat ik zelf in de loop der jaren ook een stuk vunziger was geworden, verheugde ik me op een nieuw bezoek aan de badplaats”, schrijft hij. Daar, op het mulle zandstrand, spreidde Hauser zijn handdoek uit en begon te lezen in een boek over prostitutietoerisme van twee Nederlandse antropologie-studenten, Alide Roerink en Nelleke van Vleuten. “Het me ergeren aan dit soort studies was een soort verslaving van me geworden.”

Roerink en Van Vleuten stelden, dat “van alle buitenlandse bezoekers aan Thailand zeker zestig procent kan worden beschouwd als sekstoeristen”. Hauser, in zijn boek: “Het woordje 'zeker' intrigeerde me, want als er iets 'zeker' is, dan is het dat deze schatting veel te hoog is. Of je zou een sekstoerist moeten definiëren als iemand met een lul in zijn broek, want volgens de statistieken is niet meer dan vijfenzestig procent van de buitenlandse bezoekers mannen.”

Het boek: “Ik kon mijn aandacht steeds moeilijker bij het onderwijzende proza houden, want de prachtigste jongens doken op in mijn blikveld. Tengere, donkerbruine nichten in minuscule slipjes, glimmend van de kokosolie, paradeerden als smeltende bounties voorbij. Stevig gebouwde, gespierde jongens van negentien of twintig jaar met vriendelijke stoere koppen waren in de branding met een bal aan het stoeien. Nadat ze druipend het strand opliepen, namen ze plaats in de strandstoelen bij twee blanke mannen van middelbare leeftijd. En ik zat maar zielig alleen met Alide Roerink en Nelleke van Vleuten op mijn schoot. Er scharrelden ook enkele bruine jongetjes rond, die misschien dertien of veertien waren. (. . .) Het maakte een goedmoedige indruk op me, maar ik moet een onnozele hals zijn, want in menig reportage over Thailand worden de excessen van de 'in opmars zijnde kinderprostitutie' juist aan de kaak gesteld.”

“Ik heb de pest aan dit soort berichtgeving over Thailand, aan die feministische studies, de snelle repo's van journalisten”, zegt hij. “Ik vind dat ze zich onbehouwen gedragen. Het beeld ontstaat alsof alle mannen daar uit zijn op seks. De meeste pedofielen die naar Thailand komen, zijn oudere mannen die kleine jongens om zich heen verzamelen, en die zich misschien door een jongetje aan hun pik laten rukken. Maar die mannen zijn niet uit op verkrachting. Pedo's houden van kinderen, dat schijnen ze in Nederland niet te willen begrijpen.”

Sjon Hauser is uitgesproken over zijn eigen seksualiteit. “Ik zal niet verzwijgen dat ik promiscue ben, dat ik homo ben en dat ik soms ook meedoe aan de commerciële seks. Maar ik vind het opmerkelijk dat dat stereotiepe beeld over Thailand, de vooroordelen, de misvattingen, door de jaren heen zijn blijven voortbestaan. Het is grappig te moeten constateren, dat in Nederland het calvinisme nog altijd voortleeft.”

Juist voor de kwetsbaren, nam Hauser in het voorwoord een ietwat cynische passage op: “Om tegemoet te komen aan de wensen van Willemien Wierenga-Bremmer, recensent bij het Nederlands Dagblad, blijven de beschrijvingen van mijn 'erotische ervaringen met Thaise jongens' tot het allernoodzakelijkste beperkt.” Wierenga had zich gestoord aan de beschrijving in Hausers vorige boek ('Thailand. Zacht als zijde, buigzaam als bamboe') van een ontmoeting met een jongen in een nichtenbar in Bangkok.

In zijn boek bericht Hauser onbevangen van zijn avonturen met Nederlanders in Thailand. Hij begeleidde deelnemers aan NBBS-reizen, en hij was tv-ploegen behulpzaam bij het maken van reportages. Zwaar werk.

Zo kreeg hij de vraag of hij een filmploeg kon helpen bij de productie van het programma Veronica goes Asia in Thailand. De opdracht was meer dan welkom, want Hauser zat in geldnood. Begin april kwamen jonge honden uit Hilversum aan in Thailand, met Adam Curry als presentator. “Oprechte belangstelling voor Thailand had men niet”, schrijft Hauser. “'s Avonds bij een biertje bleek het reilen en zeilen in Hilversum het favoriete gespreksonderwerp. De namen Daalmeijer en Van Doorn, chefs bij Veronica, vielen al even vaak als 'kuttekop', 'pijpelul' en 'zuigzoen', en niet zelden in dezelfde betekenis.”

Het Thaise ministerie van toerisme had aan de Veronica-ploeg gratis een busje met chauffeur en een gids, genaamd Joe, ter beschikking gesteld. Joe had een zenuwtrekje, vaak stond zijn mond open en schoot zijn tong daarin schichtig heen en weer. De gids werd al spoedig het onderwerp van spot en hoon. Een keer kwam Curry opgewonden terug van het toilet, schrijft Hauser: “Joe had naast hem staan urineren. 'Wat ik nu weer gezien heb', zei Adam lachend, 'die Joe heeft echt het kleinste pikkie van Thailand'. Ik begreep niet wat daar zo lollig aan was.”

Adam Curry werd halverwege afgelost door presentator Gert Berg. Hauser vond hem - 'in tegenstelling tot ruim honderd miljoen Nederlanders' - niet onsympathiek. “Gert had vernomen dat zijn talkshow het komende seizoen niet door zou gaan, terwijl hij net een duur huis op afbetaling had gekocht. Wanneer we in de hotellift stapten en uit het speakertje Going down klonk, keek iedereen onbewust naar Gert.” Achteraf, zegt hij, was dat programma van Veronica zo slecht nog niet. “Alleen jammer dat die kop van Curry er telkens tussendoor kwam.”

Sjon Hauser vreest de dag dat de regering in Bangkok onder internationale druk opnieuw zal besluiten de strijd aan te binden tegen het sekstoerisme. “Premier Chuan Likphai heeft dat in 1992 bij zijn aantreden geprobeerd. Er werden politietroepen uit Bangkok de provincie ingestuurd. Maar het was zinloos.”

“De plaatselijke politie, die bestaat bij de traditie van beschermgelden die ze van de bordelen ontvangen, had haar relaties allang ingelicht. Hoe meer druk er komt uit het buitenland, hoe sneller tot dwaze acties wordt besloten.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden