PEC - Groningen 3-2

PEC krijgt weer de contouren van het stuntteam van een paar seizoenen geleden

John van 't Schip, trainer van PEC Beeld ANP Pro Shots
John van 't Schip, trainer van PECBeeld ANP Pro Shots

Il Bello luidde zijn bijnaam bij Genoa, uit de tijd, heel, héél lang geleden dat Nederlandse voetballers ook op stilistisch terrein nog iets te bieden hadden. En zie die ‘schoonheid’ nu staan, aan de zijlijn in een stadionnetje dat vernoemd is naar iets dat MAC3PARK heet, waar de ondergrond van kunstgras is, maar waar gelukkig wel Herman Broods Saturday Night keihard door de speakers schalt.

De handen nonchalant weggestopt in de zakken van de strak gesneden PEC-pantalon, het postuur nog immer parmantig, het hoofd dat elke zonnestraal meepikt met daarop een baardje van drie dagen geplakt; John van ’t Schip mag dan inmiddels 53 zijn, en daarmee de oudste trainer van de eredivisie, maar de jongensachtige branie heeft hem nooit verlaten.

Het is dezelfde flair waarmee zijn elftal is uitgerust. Twee keer komt zijn elftal deze avond op achterstand tegen FC Groningen (goals van Doan en Van Weert), beide malen zet de thuisclub de zaken binnen vijf minuten weer recht via Nijland en Thomas.

En dan moet de apotheose nog komen, de winnende treffer in de 94ste minuut. De beloning voor het inzetten van een extra aanvaller in de slotfase, ook al omdat FC Groningen is gereduceerd tot een tiental, na een dwaze overtreding van Van Weert op de achillespees van Marcellis. De voorzet is van diezelfde Marcellis, invaller Parzyszek wint het kopduel van Reijnen en Mokhtar maakt van Memisevic een figurant via een slimme lichaamsbeweging waarna hij de Groningse goalie Padt kansloos laat. Zijn vijfde treffer in zeven duels.

De staf valt elkaar hossend in de armen, op de valreep is de honderdprocentscore in thuiswedstrijden intact gebleven. Dat mag gevierd worden. En dus gaan er vlak na afloop een paar bladen bier richting kleedkamer, gevolgd door een aanzienlijk kleiner treetje met prik. “Hier mag wel even van genoten worden”, zegt Van ’t Schip die zijn PEC deze avond terugvindt op plaats 3 van de eredivisie. Daar waar het vorig seizoen heel lang tegen degradatie vocht.

Zijn voorganger loopt ook rond in de catacomben van het stadion. Ron Jans, inmiddels technisch manager bij de tegenstander, deelt troostende schouderklopjes uit aan de verliezers, maar ontkomt ook niet aan stevige omhelzingen van zijn voormalige spelers. Jans: “Ik gun PEC alles, maar mezelf nog net even iets meer, dus dit is zuur, ja.” Verderop staat algemeen directeur Nijland flink te balen, vooral van het prethoofd van zoon Stef die voor het eerst sinds anderhalf jaar weer eens heeft gescoord en dan uitgerekend tegen pa’s grote liefde.

Schwung

Ja, er is iets veranderd in vergelijking met het moeizame vorige seizoen, beaamt iedereen in Zwolle. Er zit weer schwung in het team, de blik is ouderwets naar voren gericht. PEC krijgt weer de contouren van het stuntteam van een paar seizoenen geleden, destijds culminerend in het winnen van de KNVB-beker en de Johan Cruijff Schaal, twee keer ten koste van Ajax. Zie de tot verdediger omgeschoolde Ehizibue continu opstomen langs de rechterflank, zie de fluwelen balbehandeling van de weer opgebloeide Thomas, en waarom deed Heerenveen zo makkelijk afstand van Namli? Zelfs oudgedienden als Marcellis en aanvoerder Van Polen, het duo dat vorig seizoen lichtelijk over the hill leek, hebben het plezier en de motivatie hervonden onder Van ’t Schip en draaien moeiteloos mee. “Bedankt voor het verpesten van mijn avond”, voegt Jans quasiboos Van Polen toe, wiens hoofd nog uren in de glundermodus zal blijven staan.

Ook het gelaat van zijn coach staat in de glimstand, maar meer vanwege de uiteindelijke zege dan vanwege het vertoonde spel. “Ik vond ons alleen in het begin goed spelen, daarna werd het steeds slordiger”, analyseert de voormalige Ajacied. “Dat we twee keer terugkomen van een achterstand zegt wel iets over onze veerkracht, en dat we in de allerlaatste seconde winnen, zie ik als een beloning voor onze instelling. Dus in die zin moet ik tevreden zijn, maar het kan zeker beter.”

Door zijn omzwervingen in Mexico en Australië waren we hem een beetje uit het oog verloren, het was in eerste instantie ook zeker niet de bedoeling om zijn trainerscarrière specifiek in Nederland te vervolgen. “Vanwege de ziekte en het overlijden van mijn vader zijn we hier begin van dit jaar teruggekeerd, we hadden het in Australië prima naar onze zin. Onze zoon zit daar nu nog, m’n vrouw gaat er binnenkort weer naartoe. In het voorjaar heb ik een paar goede gesprekken gevoerd met PEC Zwolle. Voorlopig bevalt het me hier uitstekend. Maar dat zal ongetwijfeld met de resultaten te maken hebben, haha.”

Mokhtar: ‘Nadruk ligt op balbezit’

Vorig seizoen vanaf het begin strijdend tegen degradatie, nu heeft PEC Zwolle een vliegende start gemaakt. “Ten opzichte van vorig jaar is er wel het nodige gewijzigd”, schetst matchwinnaar Mokhtar de veranderde omstandigheden. “Toen kregen we allemaal in elke wedstrijd ook een verdedigende taak mee, ook al vanwege de teleurstellende prestaties. Nu ligt de nadruk veel meer op balbezit, op het zetten van druk naar voren. Dat betaalt zich uit. In thuisduels lieten we het veel te vaak liggen, nu staan er al vier overwinningen in eigen stadion. Ik hoop dat we deze lijn vast kunnen houden, al zullen er heus nog wel wat mindere potjes volgen. Maar deze pakken ze ons niet meer af.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden