Tennis

Pauze van tennis helpt Barty aan de titel in Parijs

Ashleigh Barty ruilde nog niet zo heel lang geleden tennis in voor cricket. Zaterdag won ze de titel in Parijs. 

Het leven in de hotels. Inchecken, spelen, uitchecken. Altijd een jetlag. Elke week in een andere stad tennissen, op een ander continent soms. Dat leven, opgeteld met de hoge verwachtingen waar Ashleigh Barty vanaf jonge leeftijd mee te maken had, maakte dat ze in 2014 op was. Na jaren op de tour kon het tenniswonderkind het leven als tennisprof niet meer aan.

Barty wist één ding zeker. Als ze niet tijdelijk was gestopt met tennis, had ze zaterdag nooit de titel gewonnen op Roland Garros. Barty won in Parijs haar eerste grandslamtitel ten koste van de Tsjechische Marketa Vondrousova (6-1 6-3). Barty kon het amper geloven. Nog niet zo heel lang geleden had ze tennis ingeruild voor cricket. Barty won als junior in 2011 het toernooi op Wimbledon. Ze werd de nummer twee van de wereld bij de jeugd en merkte toen al dat ze niet goed om kon gaan met alle aandacht.

Heimwee

Het idee om in een jurk naar het traditionele buffet met de kampioenen te komen vervulde haar vol afschuw. Al die mensen, al die aandacht en prikkels. Barty kon het niet aan en meldde zich af. Daarna ontwikkelde ze zich vooral goed in het dubbelspel, met landgenote Casey Dellaqua. Op 16-jarige leeftijd had ze al in drie grandslamfinales gestaan in het dubbelspel, die ze alle drie verloor. Twee jaar later was het op. Barty nam een pauze van tennis.

Ze had op de tour te veel heimwee. Soms belde ze haar ouders huilend op, vertelde ze vorig jaar in een interview met The Sydney Morning Herald. Ze worstelde met depressies, net als vader Robert die manisch depressief is en een bipolaire stoornis heeft. Hij denkt dat zijn dochter er erfelijk mee belast is.

Barty snapte dat het roer om moest. Ze ging aan de medicijnen om haar depressie onder controle te krijgen en meldde zich aan bij een cricketteam om de zinnen te verzetten. Zonder noemenswaardige ervaring in die sport lukte het haar om prof te worden. Ze tekende bij de Brisbane Heat.

Maar tennis was nooit ver weg. Het was ook nooit haar bedoeling om haar eerste liefde voorgoed vaarwel te zeggen. “Ik heb de deur nooit helemaal dichtgedaan. Heb niet gezegd: ‘Ik speel nooit meer tennis’. Het was voor mij gewoon tijd om een stap terug te doen. Om een normaal leven te leiden. Want dit tennisleven is zeker niet normaal. Ik moest groeien als persoon, volwassen worden”, zei Barty in Parijs.

Schaduwkant

Twee jaar later kwam Barty terug op de tour. Dubbelpartner Dellaqua, die voor Barty als een mentor was, stimuleerde haar om er weer wat van te maken. Barty voelde zich volwassen en had er meer vertrouwen in dat ze bij de top hoorde. Ook in het enkelspel.

Een jaar later, in 2017, kwam ze voor het eerst in de mondiale toptwintig. Dit jaar maakte ze haar debuut in de toptien. Ze begon aan Roland Garros als de nummer acht van de wereld maar had geen hoge verwachtingen, omdat ze liever op gras speelt. Er werd in Parijs aan haar gevraagd wat er voor nodig was om van gravel te leren houden. “Een titel misschien”, grapte ze.

Barty is nu de nieuwe nummer twee van de wereld. Ze zal een van de titelkandidaten zijn op Wimbledon, dat 1 juli begint. Ze is ook de eerste Australische winnares op Roland ­Garros sinds Margaret Court in 1973. Met haar verhaal is ze een voorbeeld voor speelsters die worstelen met de schaduwkant van het leven als tennisprof. 

Lees ook: 

De Grote Drie samen op Roland Garros. Hoe lang genieten we nog van Federer, Djoko en Nadal?

Op Roland Garros zijn de Grote Drie, Roger Federer, Novak Djokovic en Rafael Nadal nog bij elkaar.Maar voor hoe lang nog?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden