Paul McCartney laat zijn ziel onvoldoende zingen

Paul McCartney, Good evening Europe tour, 9/12, Gelredome, Arnhem.

In korte tijd deden een 69-jarig en een 67-jarig Brits popicoon ons land aan. Beiden bezitten nog steeds een brave jongensachtige uitstraling. Allebei zijn ze behept met een soepele stem en met de drang hun fans zonder kleerscheuren langs memory lane te voeren. De eerste, Cliff Richard, vierde vorige maand zijn 50-jarige carrière in een twee keer uitverkocht Ahoy in Rotterdam, voormalig Beatle Paul McCartney zijn 49-jarige loopbaan eergister in een bijna vol Gelredome in Arnhem.

Ook al had Cliff meer nummer 1 hits dan The Beatles, hij zou het op artistiek en maatschappelijk vlak voorgoed afleggen tegen de Fab Four die tot vandaag het nieuws halen. Is het niet met geremasterde versies, de strip-uitgave van hun leven, dan is het wel de echtscheiding van Paul & Heather Mills of de profilering in klimaatdiscussies. Zo riep McCartney laatst het Europese Parlement op tot een vleesvrije maandag. Daags ervoor opende hij in Hamburg, de stad waar The Beatles in 1960 begonnen, een korte Europese toernee die hem op woensdag-gehaktdag naar Arnhem bracht.

’Hoi, alles goed?’ zo verwelkomde hij zijn publiek na de veelbelovende opening met ’Magical mystery tour’, ’Drive my car’ en ’Jet’. Wegens de actuele CO2-connotatie kregen deze songs opeens een andere lading. Wie na ieder concert per privé-jet huiswaarts vliegt, boet tenslotte in aan groene geloofwaardigheid. Tijdens het optreden refereerde Paul er zijdelings aan, verwijzend naar een spandoek dat in beeld verscheen ’Less meat=less heat’.

Het ging hem vooral om twee andere boodschappen. McCartney wil zich bewijzen als een popartiest die nog altijd meetelt. Dat lukte maar ten dele, gevangen als hij was in de spagaat om zowel het gouden Beatles-oeuvre, het zilveren werk van zijn latere groep Wings en de koperen boedel van zijn solo-carrrière nadien tot een samenhangend verhaal te smeden. Een sandwich-formule was het resultaat. Zo gauw het publiek meezong met ’Something’ (’Opgedragen aan George’), of het rockende ’Back in the USSR’ volgde weer een middelmatige song van het mislukte album ’Fireman’ dan wel andere tweede garnituur-nummers. Aan de strakspelende vierkoppige band, scherp in de koortjes (’Elenor Rigby’) dan weer rauw rockend (’I got a feeling’), lag het niet. Wel aan McCartney’s behoefte om mierzoet in plaats van bitterzoet over te komen.

De immer guitig-ogende robot werd weer een artiest van vlees en bloed toen hij voor sobere eenvoud koos. Alleen met gitaar bij ’Blackbird’, dan weer omgeven door akoestische gitaren tijdens ’And I love her’. Pas toen hoorde je de ziel die hij ook liet spreken in het aan John Lennon opgedragen nummer ’Here today’. Het staat op het juist verschenen album ’Good evening New York City’, een compilatie van zijn toernee door Noord-Amerika dit jaar.

En dat was de tweede boodschap, zaken doen, en mooi gepland rond Lennon’s overlijdensdatum. ’Het album is een manier om hulde te brengen aan John Lennon en George Harrison, net zoals aan mijn overleden vrouw Linda. Ik wil zo opnieuw met hen in contact te komen’ vertelde McCartney in een persbericht.

We zullen hem op zijn mooie ogen geloven, maar toch.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden