Passanten op een festival

Het Nederlands Film Festival is een jaarlijkse prijzenregen voor de filmindustrie die eindigt met een Gouden Kalf voor Carice van Houten.

Het festival heeft in zijn zelf-feliciterende opzet sterk narcistische trekken, en dat lijkt alleen maar te worden onderstreept door het campagnefilmpje dat het festival dit jaar moet promoten. Een reclamebureau kreeg de opdracht iets te veranderen aan het imago van het festival als 'rode loper event' - het festival moest toegankelijker overkomen voor 'gewone mensen'. Dus liet men, midden in Utrecht, een niets vermoedende passant een flinke filmset oplopen met veel politieagenten, echt en namaak, waar een man op een balkon een vrouw onder schot hield. De verbouwereerde passant kreeg een megafoon in handen gedrukt. Hier eindigt de spot met de tekst: 'voor je het weet zit je er midden in'.

Aandoenlijk, die passant. Kijk hem nu geschrokken en verward reageren, op al dat theater om hem heen. Precies zoals je als reclamebureau hoopte. En typisch ook de scène: iets met extreem geweld of de dreiging daarvan.

Dat is filmwerkelijkheid. De wereld als spierbal. Geweld, seks.

De bende van Oss.

Wij, eenvoudige bezoekers, blijven passanten, die boodschappen doen bij de supermarkt, onze kinderen naar school brengen, tobben met ziekte, geld en liefde.

Iets daarvan zouden we wel terug willen zien in de film, laat de bendes van Oss en Venlo maar zitten, of dat gedoe met Klaas Bruinsma, en we zijn ook niet allemaal van die vlotte reclamejongens met vrouwen die aan kanker doodgaan en er dan nog steeds zo uitzien als Carice van Houten. Lieve filmmensen, maak iets dat ons raakt, dat dichtbij ons staat.

En dan die immense verspilling van energie, talent en materiaal. Zoals bij 'Loft', een van de mededingers naar de prijzen. Voor een Gouden Kalf. Loft is een remake van een Belgische film, en gaat over vijf mannen die samen zo'n stadse bovenetage, hier aan het IJ in Amsterdam, delen om vreemd te gaan. Er doet een sterrencast aan mee, de regie is in handen van een ervaren filmmaker, Antoinette Beumer, maar alles aan de film is ongeloofwaardig en psychologisch plat. Je kan ze bijna niet meer aanzien, al die prachtacteurs en -actrices als Barry Atsma, Fedja van Huêt, Anna Drijver, Lies Visschedijk en Kim van Kooten, verstrikt in een onmogelijk en lachwekkend plot, en het helpt niet als ook nog Jeroen van Koningsbrugge, gecast als een dronken sul, mee moet doen en terecht komt onder dat dikke meisje dat we inmiddels kennen van de tv-commercials van de Plusmarkt.

Sommige recensies spraken daarentegen van een stijlvolle thriller, knap uitgelicht, die tot het eind weet te boeien. Zulke beoordelingen dragen ertoe bij dat de recette tegen de kosten opweegt, en dat een volgend gespierd gedrocht de markt op kan 'voor het grote publiek'.

Gelukkig zijn er, ook op het festival, andere films. Films voor passanten, die niet ineens in een vuurgevecht terechtkomen. Morgen meer.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden