paspoort zit in koffertje van drukker Baard

SCHIEDAM - 'You beat them all!' rolt er uit de fax bij de drukkerij van Wil Baard in Schiedam. Hij moet er om glimlachen. “Is afkomstig van mensen die me destijds hebben gesteund en nu door dat paspoort-rumoer weer aan me denken.” Aardig, vindt Baard, al voelt hij zich helemaal geen winnaar.

Bij Baard, ex-directeur van Kep en Elba, de drukker die eind jaren tachtig het fraudebestendige paspoort zou maken, is absoluut geen 'wraak-is-zoet-humeur' herkenbaar. “Ik ben nog steeds verdrietig”, zegt hij “om de gezinnen van de 155 werknemers, die ik vanwege de politieke beslissing van de landverraders het paspoort niet in productie te nemen, heb moeten ontslaan. Om mijn eigen reputatie die geschaad is en de 35 miljoen gulden die ik ben kwijtgeraakt. Maar ook om het feit dat Nederland nog steeds geen goed paspoort heeft. Ja, dat is er natuurlijk wel, maar dat heb ik hier nog steeds in mijn koffertje zitten.”

Baard was directeur van Elba, dat samen met Kodak en Philips, een nieuw, fraudebestendig paspoort ontwikkelde, dat nooit in omloop kwam. Vanwege ruzie om geld tussen de ministeries van binnenlandse en buitenlandse zaken. Wél kwam er een parlementaire enquête, die minister Van Eekelen en staatssecretaris Van der Linden de kop kostte.

“Ik heb één keer in mijn leven gehuild”, zegt Baard. “Dat was toen ik mijn mensen op straat moest zetten. Je vraagt je af of het allemaal nodig was. Ik werd gisteren en ook vandaag nog steeds gebeld door mensen die me feliciteren met mijn gelijk, maar ik ben bedroefd dat ik nog steeds gelijk heb.”

Hij haalt 'zijn' paspoort, alle drukproeven, de pogingen van de Centrale recherche informatiedienst (CRI) de kaart te vervalsen en de keuringsrapporten van internationale instanties nog maar eens tevoorschijn en legt ze op zijn bureau. “Dít is 'm, de kaart die we nodig hebben. Er zitten 141 voor leken onzichtbare beveiligingen in. En, niet onbelangrijk, aan de kaart zit een uitgiftesysteem gekoppeld dat veilig is. De foto werd niet op de kaart geplakt, maar was onderdeel van de kaart. De gegevens werden niet op papier getikt, maar vastgelegd op een fotografische laag. Vervolgens ging er plastic over, en natuurlijk zijn alle gelamineerde documenten open te peuteren, maar bij dit paspoort trok de vervalser met het plastic, ook een kleurlaag los. Het document was meteen blauw en dus onbruikbaar.”

Binnenlandse zaken heeft toen het paspoort al optimaal was beveiligd, nog eens de eis gesteld dat ook een 'blinde' marechaussee het echte document van een vals moest kunnen onderscheiden. “Een gekke vraag, maar ik had een antwoord. Naast allerlei reliëfjes, hebben we met laser de rand van de kaart fijn gekarteld. Amper te zien, maar je kon er een tomaat mee snijden!” Natuurlijk kon het visumboekje dat bij de Europese kaart werd gevoegd, net als het tegenwoordige paspoort, uit elkaar worden gehaald. “Maar bij mijn paspoort kun je altijd zien wanneer vervalsers nieuw garen hebben gebruikt. Het authentieke garen is namelijk gemerkt.”

De identiteitskaart van Baard, voorzien van magneetstrip zodat gestolen paspoorten 'centraal' en op afstand ongeldig kunnen worden gemaakt - net als een giro-pasje - , heeft het nooit gehaald. Nooit mogen halen, voegt de drukker toe. Aan de kwaliteit van de kaart heeft het niet gelegen, zegt Baard en schuift als bewijs de keuringsrapporten naar voren. “Het Bundeskriminalamt (BKA) heeft mijn versie uiteindelijk goedgekeurd, en dat kunnen de makers van het huidige pasoort niet zeggen.”

Baard is na het debacle eind jaren tachtig helemaal opnieuw begonnen en heeft op het industrieterrein van Schiedam weer een bedrijf met zes personeelsleden. De drukkerij heet Wilskracht - “Ik heet Wil, voel je 'm?”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden