'Pas op je gulp, Dominique'

DSK als minister in 1996.Beeld Reuters

De val van Dominique Strauss-Kahn blijft fascineren, met de scheiding van zijn vrouw Anne Sinclair als nieuw dieptepunt. Steeds weer herstelde een heuse hofhouding scheuren in zijn reputatie. Tot het echt niet meer ging.

Toen Dominique Strauss-Kahn in 2007 op het punt stond directeur van het Internationaal Monetair Fonds te worden in Washington bereidde hij zich grondig voor. Zo boog hij zich over de Verenigde Staten en hun instituties. Zijn naaste medewerkers hadden de criminoloog en Amerikakenner Alain Bauer uitgenodigd. Bauer vertelde het gezelschap een en ander over de werkwijze van lobbyisten en communicatieadviseurs aan de andere kant van de oceaan.

Aan het eind van de bijeenkomst vroeg DSK of Bauer, die zijn jas al aan had, er misschien nog iets aan toe wilde voegen. "Nee", antwoordde hij. "Of toch wel: pas op je gulp." Geamuseerd keek DSK naar beneden. Om vast te stellen dat zijn rits niet openstond, en dat Bauer hem voor iets heel anders wilde waarschuwen. Uit de plotseling woedende blik van DSK leidde de gastspreker af dat niemand in zijn entourage hem ooit had gewezen op zijn handicap: vrouwen.

Het is een van de anekdotes uit 'Les Strauss-Kahn', een meeslepend coulissenboek van Raphaëlle Bacqué en Anne Chemin, die beiden voor de krant Le Monde werken. Ze maken duidelijk hoe ver DSK's obsessie reikte. Als minister van financiën (1997-1999) was hij vanaf 17 uur meestal niet meer bereikbaar tot het diner. "De minister is even een boodschap doen", kregen ambtenaren dan te horen. Die tijd bracht hij door in het dienstappartement van zijn ministerie met een van zijn veroveringen. Die rangschikte hij trouwens in denkbeeldige mappen: lopende zaken, archief en voorraad.

Hitsige sms'jes
Geen assistente, grimeuse in een televisiestudio of vertaalster die hij niet om een telefoonnummer vroeg om hen daarna te bestoken met hitsige sms'jes. "Schorsingen in de Assemblée Nationale gebruikt hij soms om zich terug te trekken met een vrouw die hij net heeft ontmoet", schrijven Bacqué en Chemin.

De auteurs bestrijden dat 'iedereen alles al wist' over DSK, zoals vaak is gezegd. Zijn status van compulsieve versierder, die was bij velen bekend. Maar weinigen zullen hem waargenomen hebben in een van de Parijse parenclubs. Slechts enkelen zullen ervan op de hoogte zijn geweest dat je in zijn geval gerust van een seksverslaving kon spreken. En waarschijnlijk had helemaal niemand ooit gehoord van het bestaan van Fabrice Pazkowski, groothandelaar in paramedische apparatuur uit Lille. 'Super Fabrice' zoals hij zichzelf bij DSK aanprees, was de drijvende kracht achter de beruchte partouzes, groepsseksfeesten met callgirls, waardoor DSK nu verdacht wordt van 'georganiseerde prostitutie', pooieractiviteiten dus eigenlijk.

Nog altijd zijn er aanhangers van de complottheorie die suggereert dat DSK het slachtoffer is geworden van een politieke manoeuvre. In Nederland verdedigt econome en publiciste Heleen Mees, die DSK vergeleek met womanizers als John Kennedy of Bill Clinton, dat idee. Haar hypothese komt erop neer dat DSK vorig jaar mei in New York in een seksval is getrapt. Een val met een kamermeisje dat of op zijn geld uit was, of ingezet is als lokaas door de leiding van het Sofitel - een Franse hotelketen, heel verdacht - die nauw contact onderhield met het Elysée, toen bewoond door Nicolas Sarkozy.

Bescherming
Maar als er iets opvalt in de carrière van DSK, dan zijn dat niet de krachten die uit waren op zijn ondergang. Wat in het oog springt, is de bescherming waar hij van profiteerde. Altijd stond er iemand klaar om een opkomend schandaal te smoren, een journalist of een uitgever onder druk te zetten, een vervelend verhaal de juiste draai te geven of onder de pet te houden.

Hiervoor kon DSK beschikken over de diensten van een zekere Stéphane Fouks, die werkt voor het communicatiebureau Euro RSCG. Fouks bezorgde drie jonge vertrouwelingen van DSK, die heilig geloofden in diens kansen om de macht te veroveren, een baan. Deze pr-machine kostte DSK niets, iedereen maakte graag tijd vrij. Zij geloofden dat DSK vanwege zijn charisma, pedagogische capaciteiten en moderne, Tony Blair-achtige socialisme, een grote toekomst had. De investering, geloofde Fouks, zou zichzelf terugbetalen.

 
De minister doet even een boodschap', kregen ambtenaren te horen
Als presidentskandidaat in 2007, hij verloor van Ségolène Royal.Beeld Reuters
Als verdachte voor de rechtbank in New York (2011).Beeld afp

Het geloof van zijn bewonderaars leek vaak sterker dan dat van DSK zelf. Vaak verscheen hij onvoorbereid op vergaderingen bij Fouks, de blik op een van zijn telefoons gericht. En tot zijn arrestatie in New York in mei vorig jaar, toen hij de peilingen aanvoerde, wekte hij soms de indruk niet werkelijk president te willen worden. "Iemand die zo-veel eet, bereidt zich niet voor op een campagne", berichtte een adviseur van Sarkozy die met hem dineerde.

De club van Fouks beleefde benauwde dagen in de zomer van 2003, toen de bovengemiddelde seksuele activiteit van hun idool de grenzen overschreed van wat nog privé genoemd kan worden. Er verscheen een intrigerend verslag in Le Nouvel Observateur van een bezoek aan een parenclub, waar 'een minister' de spil was waar de avond om draaide. "Zou hij ooit president kunnen worden?", zo wordt een van de deelneemsters geciteerd terwijl ze toekijkt hoe de vip seks heeft met twee andere jonge vrouwen.

Ramzi Khiroun, een van de mannen van Fouks, krijgt lucht van het verhaal en weet een exemplaar te bemachtigen voordat het blad in de kiosken ligt. Tot zijn opluchting ziet hij dat de naam Strauss-Kahn niet wordt genoemd. DSK reageert laconiek. Volgens hem had Khiroun zich stil moeten houden. "Nu denken ze dat ik het ben, anders hadden ze aan Sarkozy gedacht." En dan was er de schrijfster Tristane Banon die - tot opluchting van Fouks en de zijnen - besloot geen aangifte te doen tegen DSK, die haar kleren tijdens een interview kapot trok.

Prostitutiebos
Ook Nicolas Sarkozy hield DSK de hand boven het hoofd. Als minister van binnenlandse zaken belandden berichten op zijn bureau over DSK's uitspattingen. Zo werd hij een keer aangehouden in het Bois de Boulogne, Frankrijks bekendste prostitutiebos. Toen Sarkozy een paar maanden later president was, besloot hij DSK naar het IMF te sturen en erover te waken dat het verhaal niet zou uitlekken. Wel drukte Sarkozy hem volgens Bacqué en Chemin op het hart 'op te passen met vrouwen daar.'

Toch gaat het al snel mis, als Strauss-Kahn het aanlegt met een Hongaarse ondergeschikte, Piroska Nagy. De equipe van Euro RSCG weet de enorme schade - hij is zijn baan bijna kwijt - te herstellen. Anne Sinclair krijgt hulp bij het opstellen van een blog over de zaak ('Iedereen weet dat dit dingen zijn die in elk huwelijk kunnen voorkomen'), de media worden bewerkt met de mythe van de French lover. De met Fouks bevriende journalist Claude Askolovitch schrijft bijvoorbeeld: "DSK wordt achtervolgd door steeds terugkerende verdachtmakingen die worden onderhouden door zijn rivalen of die eenvoudig het resultaat zijn van jaloezie."

Het offensief is een groot succes. Een protestbrief van Nagy, die duidelijk maakt dat zij door DSK onder druk is gezet, krijgt nauwelijks aandacht. Hierna stijgt de ster van DSK, die door de crisis vanaf 2008 een steeds prominentere rol speelt op het wereldtoneel. In no time is hij de grote favoriet voor het Elysée.

Betaalde avond
Op waarschuwingen dat het niet goed kan blijven gaan, reageert de 'club DSK niet'. "Jullie zijn gek", zegt het parlementslid en uroloog Michel Debré bijvoorbeeld tegen Fouks. Debré heeft patiënten die hem hebben verteld over een 'betaalde avond' die zij in een hotel in België hebben doorgebracht met DSK.

"Rondom de prins is het hof vaak blind en de hovelingen stom", merken Bacqué en Chemin op. De trein kwam pas tot stilstand op 14 mei 2012 in New York. Zijn vrienden zijn verbijsterd. DSK gearresteerd, beschuldigd van verkrachting. "Dit is niet de Dominique die ik ken", klonk het verbijsterd uit de mond van zijn partijgenoten.

 
DSK wordt achtervolgd door verdachtmakingen door zijn rivalen
Met zijn (inmiddels ex-) vrouw Anne Sinclair pal nadat het OM de aanklacht wegens verkrachting van een kamermeisje had ingetrokken. Een civiele zaak loopt nog.Beeld afp
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden