Pas na de koffie worden de ramen gewassen

Van een onzer verslaggeefsters UTRECHT, TIEL - Twee buschauffeurs staan zondagmorgen voor niets te wachten bij de Utrechtse Jaarbeurshallen. Niemand heeft nog behoefte om mee te rijden naar zwembad Den Hommel voor een douche. Dat komt straks thuis wel, nadat de meubels weer op hun plek staan.

Luid gejuich stijgt op als zaterdag op het Journaal van acht uur bekend wordt dat de evacués van de Tieler- en Culemborgerwaard de volgende morgen naar huis mogen. Twaalf uur later ligt er al een dikke stapel blauwe registratieformulieren bij de uitgang van de Julianahal. De paar honderd mensen, die ze nog niet - bij wijze van uitschrijving - hebben ingeleverd, drinken koffie en wachten tot hun huisdieren zijn teruggebracht uit de asielen.

Uitslapen was er de hele week al niet bij voor de meer dan zeshonderd evacués. “Dat werkt nu eenmaal niet zo goed, als je met z'n allen in één ruimte slaapt”, meent G. J. Bronsveld uit Tiel. Ze wacht tot de dierenbescherming haar hond retourneert. Zodra dat is geregeld, is ze weg. “Hoe eerder hoe beter. We hebben het hier goed gehad, maar het is heerlijk om weer naar huis te kunnen.” Ook voor de Jaarbeurs: lang voordat de laatste mensen vertrekken, worden de borden met 'opvang evacués' vervangen door aankondigingen van de bouwbeurs.

's Middags om één uur vertrekken - gratis - bussen naar de Tieler- en Culemborgerwaard, maar de meeste mensen stappen al vroeg in de auto of op de trein. Bij het station in Tiel wachten welkomstborden en een compleet ontvangstcomité van fotografen en een medewerkster van de stationsrestauratie. Ze staat klaar met bekertjes koffie.

In het centrum van Tiel heeft iemand de vlag uitgehangen, maar niet omdat ze zo blij is terug te zijn. Janny Verheggen is deze week met man, zoon en hond thuisgebleven. De rolluiken gingen wel naar beneden, uit angst voor de ME. “Er reden heel veel busjes rond. Ik ging af en toe wel naar buiten, maar dan luisterde ik goed of er iets aankwam.” Eén keer moest ze zich achter een heg verstoppen, toen surveillerende agenten op de fiets langskwamen. Ze wilde niet evacueren, omdat haar man in een rolstoel zit, ook moesten de duiven gevoed worden. Maar volgens de vrouw was weggaan ook niet nodig. “Wij wonen hier op een hoog punt, het water zou alleen in onze kelders hebben gestaan.”

De familie had voldoende eten en drinken in huis, maar het komt goed uit dat de bedrijfsleider van Albert Heijn uit alle macht probeert zijn schappen vol te krijgen. Honderdveertig mensen hebben hun vrije dag opgeofferd om het filiaal nog voor zondagmiddag vier uur te kunnen openen. Gert van Eden had alle tijd om zich voor te bereiden op de 'herinrichting' van zijn supermarkt. Hij woont zelf buiten de geëvacueerde gebieden en ronselde de afgelopen dagen medewerkers bij collega's in onder meer Oss en Leerdam. Van zijn honderdzestig vaste personeelsleden zijn er slechts achttien aanwezig. De rest heeft het te druk met de eigen revacuatie.

De terugkomst naar Tiel verliep heel rustig. Inwoner Herman heeft speciaal een 'Flipje-welkomstshirt' aan. Leuk voor de anderen, waarmee ik in de file sta, dacht hij. Maar hij zat blijkbaar bij de eersten die teruggingen, want er was geen file te zien. Hij vertrok om acht uur uit Oosterhout, waar hij en zijn vrouw Gerda verbleven, eerst bij familie en later in een hotel, dat de prijs had verlaagd. “Nu kunnen we eindelijk weer zelf koffie zetten en straks weer normaal aan het werk.” Ze hebben een tafel en wat stoelen van boven gehaald en zijn daarna rustig gaan zitten. Na de koffie worden de ramen gewassen. In eerste instantie waren ze nog van plan om de huiskamer te witten, omdat die nu toch leeg is, maar dat laten ze toch maar achterwege. Het opnieuw inrichten van de benedenverdieping kost al genoeg tijd. Behalve het parket en nu de tafel en stoelen, is de kamer helemaal leeg. Zelfs de inbouwapparatuur is door een erg behulpzame broer uit de keuken gehaald. De meeste spullen staan nog boven en een deel is samen met meubels van de buren in een vrachtwagen geladen. Zo is een vrieskist van de buurman terecht gekomen in Boskoop.

“Hij is nog iemand die de oorlogsjaren heeft meegemaakt”, zegt Herman. “Hij vriest echt alles in, heeft twee vriezers en twee kluizen waar 200 liter in kan. Wat was hij blij dat zijn spullen Boskoop hadden gehaald, zonder te ontdooien.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden