Partnerkeuze blijft lastig voor Stam

Danny Stam beleeft een winter van ‘wisselende contacten’. De Noord-Hollander mist zijn vaste maatje Slippens. ,,Zonder Robert heb ik minder plezier. Het is nu gewoon werk.”

Om twee uur gistermiddag kwam Danny Stam in de nog lege Ahoy’ Peter Schep tegen. Zij zouden in de zesdaagse van Rotterdam samen een koppel vormen. ,,Wat is er met jou aan de hand?” vroeg Stam, toen hij het bleke gelaat van de wereldkampioen puntenkoers zag. ,,Ik ben niet lekker.” Hij dacht net op tijd hersteld te zijn van een virale infectie aan het maag- en darmstelsel. Niet dus.

Koortsachtig overleg met de wedstrijdleiding volgde. Stam wilde niet het risico lopen dat hij na één avond zonder koppelgenoot zou komen zitten. Schep reed weer naar huis. Na wat heen en weer schuiven door de machtige manager van het circuit Patrick Sercu kreeg Stam de Italiaanse routinier Marco Villa toegewezen als vervanger. De Spanjaard Llaneras, die met Villa zou rijden, kreeg de Duitser Beikirch als koppelgenoot. Llaneras maakt in Rotterdam zijn rentree. Eind november kwam zijn vaste partner Isaac Galvez bij een ongeluk in Gent om het leven. Llaneras kreeg in Ahoy’ meteen pijnlijk onder de neus gewreven dat hij zonder zijn vriend een speelbal is van de regisseurs van het amusementscircus. Wie betaalt bepaalt in dit wereldje van broodrenners.

Stam had nog enige invloed op zijn partnerkeuze. Hij wilde een ervaren pistier aan zijn zijde. Rotterdam is belangrijk voor zijn marktwaarde. De laatste twee edities won hij, met zijn vaste maat Robert Slippens. Maar die herstelt nog altijd van een zware val in augustus. Hij liep tien gebroken ribben op, een geperforeerde long en een sleutelbeenbreuk. Volgende maand in Hasselt wil Slippens zijn rentree maken.

Tot die tijd blijft Stam overgeleverd aan alternatieven. Dat valt niet altijd mee. Stam heeft het ondervonden. Met de Duitser Beikirch reed hij in Dortmund, het klikte niet. ,,Een Duitser hè”, glimlacht Stam. Met Jens Mouris reed hij tot dinsdagnacht nog in Zürich. Ook geen gelukkige combinatie, om fysieke redenen. ,,Jens is te groot en te zwaar voor mij. Als hij te wild doet trekt hij me bij de handaflossing zo van de fiets. En als ik hem moet aflossen kost me dat veel meer kracht.”

En dan zijn er nog persoonlijke relaties. Het zesdaagsewereldje is een klein circus, dat in vijf maanden tijd door Europa trekt. Ze kennen elkaar door en door. ,,Het is net een familie, maar in elke familie gebeurt wel eens wat.” Stam doelt op het akkefietje dat hij op nieuwjaarsdag had met de Zwitser Bruno Risi. Tijdens de koppelkoers ontstond irritatie. De Zwitser wilde na afloop weten waarom Stam en Mouris alleen maar in zijn wiel reden. ,,We waren niet goed genoeg om over te nemen. Risi begon te kibbelen. Ik zei tegen hem: als je hier niet tegen kunt ben je maar een amateur. Toen sloegen bij hem de stoppen door. Hij vloog me aan. Ik pakte toen een emmer water en kieperde die over hem heen. Ga jij maar even afkoelen, zei ik. Hij gooide toen ook nog een bak water over mij heen. We blijven mannen met hormonen. Later hebben we het uitgesproken.”

Het incident kan de komende dagen nog best een rol spelen, erkent Stam. Het komt vaker voor dat koppels elkaar laten verliezen. Maar alle intriges vielen deze winter acuut weg in Gent. Die nacht zaten de renners samen te huilen in het hotel. Het kostte Stam enige tijd om het verlies van zijn collega te verwerken. ,,Je realiseert je ineens hoe dichtbij het is.” Bij de dood van Galvez stelt het tijdelijke gemis van Slippens niets voor. Daarom wil hij ook niet te lang zeuren over zijn ‘winter van de wisselende contacten’. Maar het knaagt wel. ,,Zonder Robert beleef ik er minder plezier aan. Het is nu gewoon werk.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden