parlando Peter van der Lint / De diva is weer welkom op Holland Festival

Edita Gruberova, het coloratuurwonder uit Bratislava, sluit morgenavond in het Amsterdamse Concertgebouw het Holland Festival 2007 af. Gruberova is 60 en wellicht kreeg zij daarom zo’n prominente plek op het 60-jarige Festival. De keuze voor Gruberova wekt wat verwondering, omdat diva’s en het Holland Festival allang geen logische combinatie meer zijn. Een diva wekt toch vaak vooral de indruk meer met de uiterlijkheden van de zangkunst bezig te zijn en daar was in het ’serieuze’ Holland Festival geen plek voor.

Om de nadruk op het diva-achtige van deze avond ludiek te versterken, rolt het Holland Festival voor dat slotconcert de rode loper uit voor een keur aan Nederlandse – vrouwelijke én mannelijke – diva’s, zoals daar zijn Willeke Alberti, Adelheid Roosen, Pierre Bokma, Karin Bloemen, Frans Molenaar, Marlies Dekkers, Sylvia Kristel, Loes Luca en Gerardjan Rijnders.

Het is de vraag of al deze genodigden (de lijst is veel langer) ooit van Gruberova, laat staan haar stem, hebben gehoord. Je kunt de tijden van La Callas niet zomaar terughalen. De Griekse diva was te gast in het Holland Festival van 1959 en fans lagen dagen en nachten in de rij om een kaartje te bemachtigen. Voor Gruberova loopt het Concertgebouw vooralsnog niet vol. Ze is in Nederland te onbekend, trad hier vijftien jaar geleden voor het laatst op. Dat is in de operacentra van Wenen en München wel anders. Daar ligt men nog steeds nachten in de rij als Gruberova optreedt, daar wordt zij als een godin aanbeden en daar verwierf ze bijnamen als ’La Santa di Bratislava’ en ’L’Unica’. Terecht overigens. Want al is het slepende belcanto van Gruberova voor sommigen wat al te slepend, een fenomeen is ze. Niemand heeft zo’n perfecte techniek als Edita en op haar zestigste is er nog niets van slijtage in die unieke stem te bespeuren. Vorig jaar pas maakte ze haar scenische debuut in de titelrol van Bellini’s ’Norma’ en in deze veeleisende rol verblufte ze vriend en vijand.

Er was nog een ’onbekende’ diva te gast in het Holland Festival afgelopen week. De Italiaanse Anna Caterina Antonacci speelde woensdag en donderdag haar voorstelling ’Era la notte’ waarin solo-madrigalen van Monteverdi, Strozzi en Giramo ingenieus, theatraal en bloedmooi aan elkaar werden gekoppeld. In een simpel decor – een achterwand met honderden brandende kaarsen en een slootje water op de toneelrand – kroop Antonacci onnavolgbaar in de huid van haar personages. Machtig hoe zij haar kleurrijke operastem gebruikte. Barokmuziek door ’echte’ operastemmen is een nieuwe trend. Tenor Rolando Villázon deed ook al Monteverdi en bij De Nederlandse Opera komt deze sterzanger komend seizoen Verdi zingen. Ook bij DNO lijken diva’s ineens weer welkom. Goed zo!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden