Panda BV

De Chinezen krijgen het weer precies zoals ze willen: veel handel en geen gezanik over mensenrechten. Of moeten we dat ene onnozele zinnetje dat koning Willem-Alexander voor het staatsbanket uitsprak als heuse kritiek zien? Het woord aanstippen was er nog te veel voor. Aanstippen: eventjes aanroeren. Nog geen vlinderslag was het, nog geen zuchtje in het heelal. En dat niets dan ook nog verpakt in een mierzoet bonbonpapiertje.

Nederland waardeerde, zo sprak de vorst met uitgestreken gezicht, de constructieve dialoog, ook over zaken waar we het soms over oneens zijn. Zo zo, je waardeert het dus dat er in het geheel niet naar je wordt geluisterd! Ook dit keer niet, president Xi Jinging vertrok geen spier en het zou me niet verbazen als de koninklijke kritiek niet eens tot hem is doorgedrongen. Ik weet het, je hoort je gastheer niet voor het hoofd te stoten en ik had ook niet verwacht dat Willem-Alexander met de vuist op tafel zou slaan en de baas van China van tafel zou rennen en de gevangenisdeuren zou openen om al die politieke gevangenen en mensenrechtenactivisten naar buiten te laten. Maar ietsje steviger, ietsje verontwaardigder had het toch wel mogen zijn. Maar kennelijk is het een zaak van 'alles is veel voor wie niet veel verwacht' want zelfs Amnesty-directeur Nazarski was tevreden met het Nederlandse uitbrandertje. Je snapt soms niet in wat voor wereld wij leven.

En dan de handel: twee panda's maar liefst krijgen we mee, dat wil zeggen Ouwehands Dierenpark in Rhenen mag ze herbergen als ze eerst een mooi hok hebben getimmerd. Ik moest onmiddellijk denken aan die paus die begin zestiende eeuw een neushoorn ten geschenke kreeg, de eerste in Europa, door Albrecht Dürer zo fraai, maar behoorlijk onjuist afgebeeld. De eerste panda's in Nederland, stel je voor! Of krijgen? Lenen is eigenlijk een beter woord, want, kleine lettertjes even lezen, over vijftien jaar moeten de beesten terug naar China en mochten er kleintjes geboren worden (zal wel niet, panda's doen het niet graag) dan moeten die ook binnen vier jaar terug - als ze dus helemaal in Nederland ingeburgerd zijn en niet eens weten waar China ligt, zeg maar. Of lenen? Huren is eigenlijk een beter woord, want we moeten een miljoen dollar per jaar voor de knuffels betalen.

Het lijkt misschien of we bij wijze van gunst een fantastisch relatiegeschenk gekregen hebben, maar China, dat slimme communistisch-kapitalistische land, is al een tijdje bezig z'n panda's als een soort zoethoudertjes aan de rest van de wereld te verhuren. Intussen lopen er her en der zo'n vijftig van die beesten als expats rond en bijvoorbeeld een land als Canada spendeert jaarlijks tien miljoen dollar om panda's te mogen hoeden, al weet ik niet of dergelijke geldverkwisting door de nieuwe premier Trudeau wordt voortgezet. Hoe dan ook, de Chinezen krijgen hun zin: tevreden gasten met een sigaar uit eigen doos en onverstaanbaar gemompel over mensenrechten. Confucius: fouten hebben en er niets aan doen, dat is pas fouten hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden