Palestijnse ’cowboys’ ruziën uit verveling

Sinds Hamas de macht in Gaza overnam, is de verhouding tussen die twee Palestijnse groepen ook in Libanon gespannen. Maar in de Palestijnse kampen is dit maar één van de kwesties.

De Palestijnen in Libanon hebben al genoeg problemen, meent Aboe Ahmad Fadel. Hij is Hamas-woordvoerder in Ain el-Hilwe, het grootste Palestijnse kamp in Libanon. Ruzie tussen Hamas en Fatah is wel het laatste wat ze daar nodig hebben. „Maar de situatie in Gaza heeft de spanning opgedreven.”

Hamas probeert haar mensen rustig te houden, maar de relatie met Fatah is niet positief. „Zij hebben orders gekregen om niet meer met ons te praten.”

Aan de andere kant van het kamp pakt zijn Fatah-tegenhanger, Aboe Mohammad Ali, meteen verontwaardigd de telefoon om te bewijzen dat hij wel met Hamas praat. „Wij proberen juist te voorkomen dat de ruzie in Gaza zich hier in de kampen voortzet, en niet te reageren op hun provocerende uitspraken.”

„Provocerende uitspraken?” reageert Aboe Ahmad verbaasd. „Zij trekken onze partijposters naar beneden! Wie provoceert hier nu?”

De naar schatting 80.000 inwoners van Libanons dichtstbevolkte kamp zijn wel wat gewend. Al jaren worden hier vetes uitgevochten tussen de vele Palestijnse fracties.

De twee grote spelers, Hamas en Fatah, zaten tot voor kort in een comité om, aldus Aboe Mohammad zegt ’de bandieten van Djoend es-Sjam in te perken’. De circa veertig strijders van deze Al-Kaida-achtige groep hebben nauwe banden met Fatah Islam, die al ruim een maand vanuit het noordelijke kamp Nahr el-Bared vecht tegen het Libanese leger. En voorkomen moet worden dat hetzelfde in Ain el-Hilwe gebeurt.

Maar dat samenwerkingsverband is sinds Hamas in Gaza de macht overnam ter ziele. „Alleen in noodgevallen spreken we nog met elkaar,” zegt Aboe Mohammad.

Er zijn de afgelopen maand alleen maar noodgevallen geweest. Na een aanval op een legerpost buiten het kamp, heeft een lid van Djoend es-Sjam zichzelf opgeblazen tijdens het maken van een bom, zijn er handgranaten richting het leger gegooid, is Esbat el-Ansar, een andere fundamentalistische partij, begonnen met het opstapelen van zandzakken, en hebben Fatah en Hamas officieel ruzie.

„Nee, het is nu rustig, hoor. Je kunt overal lopen”, zegt de 21-jarige kampbewoner Mohammad Hamdan. En die schietpartijen van afgelopen week? „Dat is niks”, lacht hij. „Het is hier net het Wilde Westen. Allemaal cowboys”, en hij gebaart naar de jongeren die in de namiddag langs een van de twee doorgaande wegen van het kamp hangen. „Ze vervelen zich gewoon.” Hij gebaart naar het einde van de straat. „Daar zit Esbat el-Ansar, verderop in de zijstraat zit Djoend es-Sjam”, en zo noemt hij nog wat partijtjes op. Zolang ze in hun straatje blijven is er niks aan de hand. Maar zo nu en dan maken ze excursies in andermans gebied. „Ja, dan is het rotzooi.”

Tussen Hamas- en Fatah-aanhangers is het ook al een paar keer tot ruzie gekomen, ook in andere kampen. Mohammad is er laconiek over, zijn vrienden ook. „Zo is het nu eenmaal. Maar het is nu rustig.” Blijft dat zo? Hij haalt zijn schouders op. „Het kan in vijf minuten veranderen.”

Fatah maakt zich geen zorgen. „Wat in Gaza gebeurde, is hier onmogelijk. Ze hebben de mankracht niet. Slechts tien procent van de Palestijnen in Libanon steunt Hamas.”

Hamas is op zijn beurt niet bang voor Fatah. „De meerderheid van de Palestijnen in Libanon steunt ons, dus Fatah is slim genoeg om een gevecht te voorkomen”, stelt Aboe Ahmad. Hamas heeft officieel geen gewapende milities in de Libanese kampen, maar mochten ze worden aangevallen dan „weten we wel wat we moeten doen”.

Heeft Hamas dan toch wapens? De woordvoerder glimlacht. „Dat zult u moeten afwachten.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden