Palestijnse acteurs lopen voorstellingen in Rotterdam mis

Ahmed Sirhan, 22 (l.) en Ali Moehanna, 21, tijdens een voorstelling. (Soehair Karam) Beeld
Ahmed Sirhan, 22 (l.) en Ali Moehanna, 21, tijdens een voorstelling. (Soehair Karam)

In de bijna afgesloten Gazastrook spelen vier acteurs op scholen een voorstelling over hoe dat voelt. Eigenlijk hadden ze dat in Nederland moeten doen. Maar daar stak Israël een stokje voor.

Soehair Karam

Moerad al Moerari is kwaad, treurig en fatalistisch tegelijk. „Ik was dolgraag naar Nederland afgereisd om daar op te treden, maar we hebben geen uitreispapieren gekregen en daar kunnen wij helemaal niets aan doen.” De 23-jarige Moerari is een van de Palestijnse acteurs in Gaza van Ajam al Masra, Theatre Day Productions, dat deze dagen op tournee is in Nederland. Maar dan dus zonder de acteurs uit Gaza.

Israël, dat sinds de overname van de Gazastrook door de militante Hamas de grenzen zo goed als dicht houdt, weigerde hun toestemming te geven. Ook een reis via Egypte mislukte – ondanks diplomatieke inspanningen van Nederland.

In plaats daarvan geven de achtergebleven acteurs nu extra voorstellingen in Gaza, in de vluchtelingenkampen en op scholen.

De 26-jarige Mohammed Hissi begon zijn acteurscarrière zes jaar geleden. „Ik moest wel de nodige obstakels overwinnen, vooral omdat het hier een gesloten conservatieve gemeenschap is. Mijn vader was de enige die me aanmoedigde. Mijn moeder wilde alleen maar dat ik een andere baan zocht. Ze vraagt me nog altijd waarom we dat allemaal nodig hebben, terwijl we voor onze overleving vechten. Maar ik denk juist dat wij Palestijnen ons literaire en intellectuele bewustzijn moeten verbreden om een samenleving te creëren die in zichzelf gelooft, die trots op zichzelf is.”

In hun voorstelling, ’Het Spel’, zijn vier vrienden geobsedeerd door hun speurtocht naar bepaalde basisbehoeften. Ali Moehanna is op zoek naar soep, die in heel Gaza niet te vinden is. Moerad Moerari zoekt iemand die naar hem wil luisteren, maar in feite voelt hij zich geheel nutteloos. Hij eet, drinkt en slaapt. Mohammed Hissi is op zoek naar een buitenlander om een visum te bemachtigen. Ahmed Sirhan zoekt papier en ook dat is nergens te vinden. Hij wil slechts opschrijven wat hij ziet, terwijl hij op straat met kauwgum vent.

En dan zijn er nog twee buitenstaanders. De een wil dood omdat hij niet in staat is zijn vriend 500 sjekel te lenen. De ander zegt niets nodig te hebben. Het enige dat hij wil, is dat alle anderhalf miljoen mensen in Gaza naar het strand gaan om daar van de wereld te eisen het beleg op Gaza op te heffen.

Tijdens de voorstelling, afgelopen woensdag op de meisjesschool in Gazastad, volgen de 12- tot 14-jarige scholieren de voorstelling aandachtig. Ze lachen en applaudisseren enthousiast.

In feite lachen ze om hun eigen miserabele werkelijkheid, hun gebroken dromen en bovenal de uitzichtloosheid. Want ook in de voorstelling gaat geen van de wensen in vervulling. Oplossingen zijn er niet.

Of het moet de fantasie zijn, in een van de monologen: „Hoe lang blijft de grens nog dicht? (...) Ik heb ook gehoord dat er katten en honden zijn die de grens oversteken. Zie je wel, de grenzen zijn nooit helemaal hermetisch dicht. Er is altijd wel een gat en dat moet je zoeken, dat is deel van het spel.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden