Palestijns verzet door volharding in mooie, oude tradities

NUWEIRA YOUSKINE

Op bezoek bij een Palestijnse kennis. Hij zet de televisie aan. In gedachten wapen ik mijn geest. Ik weet niet of ik nog meer beelden van dode kinderen en gebombardeerde huizen aankan.

Wanneer ik mezelf dwing om toch te kijken, ben ik in verwarring. In plaats van een actueel stukje Gazastrook zie ik een ouderwetse video. Zo te zien is het programma al enige tijd geleden opgenomen; het beeld is korrelig, de kleuren flets. In de televisie-studio staat niets anders dan een tafel met een aantal microfoons eromheen. Enkele mannen spreken beurtelings enige tijd in die microfoons, om vervolgens steeds door anderen afgewisseld te worden. Het publiek eromheen moedigt aan en klapt bij elke gelegenheid.

Mijn Arabisch is niet toereikend om alle snelle zinswendingen en woordspelingen te begrijpen. Toch blijf ik ruim een uur lang geboeid en doodstil naar het schouwspel kijken. Er hangt iets in de lucht in die studio. Een voortdurende elektriciteit van spanning en competitie, op een hypnotiserende manier.

Er wordt me uitgelegd waar ik naar zit te kijken. 'Zajal' heet het, en het is inderdaad een soort wedstrijd. Een woorden-wedstrijd, waarbij de deelnemers een discussie voeren in dichtvorm. De één begint met het declameren van lange, spitsvondige poëzieregels, de ander springt hierop in en probeert nóg spitsvondiger en bloemrijker te antwoorden, totdat weer iemand anders het overneemt in een poging hém in virtuositeit te overtreffen, enzovoorts enzovoorts.

Complete politieke en maatschappelijke debatten kunnen zo gevoerd worden, in de verfijnde setting van deze woord-sport. Wie uitblinkt in deze kunst, kan een idolenstatus bereiken.

Het is een genot om naar te kijken en luisteren. En toch klopt er iets niet.

Mijn kennis is een zelfbewuste Palestijn. Hij heeft familie in de Gazastrook en normaal gesproken volgt hij, vooral in tijden als deze, elke snipper nieuws. Het doet nogal vreemd aan dat hij nu rustig een video met mooie, maar irrelevante debatkunst opzet. Ik vraag hem waarom hij dat deed.

Als antwoord laat hij nog meer beelden zien. Van levensechte graffiti-afbeeldingen op grijze Gazaanse muren. Van de dokter in de Gazastrook die, na uren en uren overwerk, toch nog de kracht vindt om te bidden met de verplegers. Van de handige jongen die van gevallen bommen gebruiksvoorwerpen maakt. Wapens hebben ze niet of nauwelijks. Voor hen zit het verzet in volharding van mooie oude tradities. In geloof en hoop ondanks alles. En in het pragmatisch omgaan met elke situatie. De video die hij had getoond, viel onder het eerste: het levend houden van de literaire tradities. Daarom had hij hem laten zien.

Ik was overtuigd. Jarenlang verzet vanuit zo'n uitzichtloze situatie, dat kan alleen maar stand houden in combinatie met kunst, geloof en pragmatisme.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden